Darling, I Love The Way You Lie R-18 (FREE Tagalog Story)

10 | Take

Join my f*******: Group to read my stories for free:

Juanna Balisong STORIES

[❗WARNING SPG AHEAD❗ ]

ENJOY READING! (/>o

♡●♡●♡●♡●♡●♡●♡●♡●♡●♡

NAGSISIMULA nang lumubog ang araw at maghari sa kalangitan ang kulay kahel na dala nito. Patuloy pa rin sa pagbibiyahe si Damien at Andrea at kasalukuyang tinatahak ang magabok na kalsada sa gitna ng tubohan.

Mahaba-haba pa ang kanilang lalakbayin pabalik sa bayan. Dahil sa sobrang kalibangan nila sa pagbisita kay Kakang D ay nawala na sa kanilang utak ang oras. Kung hindi pa sila tinanong ng matanda kung may balak pa ba silang umuwi ay baka roon na sila nagpalipas ng gabi.

Napaubo si Andrea nang pumasok mula sa bintana ang gabok ng kalsada. Agad niyang hinawakan ang pihitan ng sirandilya ng binatana at pilit na itaas iyon. Ngunit kahit anong ikot niya sa regulator handle ay hindi gumagalaw ang bintana nito.

"Hinda na gumagana iyan," ani Damien nang bahagya siyang lingunin. "Hawakan mo ang bintana at hilahin mo pataas, saka mo ikutin."

Gaya ng sabi nito ay hinila niya ang bintana pataas bago pinaikot ang regulator handle. Doon, ay saka lamang sumara ang binata at hindi na muli pang nakapasok ang gabok.

Umusod si Andrea ng upo paunahan at ipinihit paharap sa kanya ang rearview mirror upang tingnan ang mukha.

"Ghaaad..." Pinahid niya ang pisngi gamit ang likod ng kamay gayon din ang ilalim ng kanyang mata. Pakiramdam niya ay nasagap na ng mukha niya ang lahat ng dumi sa panlalagkit.

"Really? Wala na bang matinong gumagana sa sasakyang 'to? Pati bintana de-hila na, kulang na lang pati ang windshield de-punas na lang din ng basahan tuwing umuulan." Reklamo niya.

Mula sa pagmamaneho ay napatawa si Damien sa itinuran ng dalaga. "Ang galing mo ah, paano mo nahulaan iyon?"

"What?" palatak ni Andrea, "don't tell me tama ako sa sinabi ko?" Nakataas ang isang kilay na tila hindi makapaniwalang turan niya.

Muling napangiti si Damien. "Kahit papaano ay gumagana pa naman itong windshield wiper sa harap ko." Anito at pinagalaw nga ang wiper. Tulad nga ng sabi nito ay tanging sa harap lang ng driver's seat ang gumagalaw at ang isa ay nanatiling naka-stock.

Rumolyo na lamang ang mata ni Andrea at sumandal sa kanyang kinauupuan. Inaliw na lamang niya ang sarili sa patingin sa tanawin. Hindi pa sana niya nais na umalis sa nayon, gusto pa sana niyang magtagal doon at makita ang mga alitaptap sa puno ng mangga sa tapat ng bahay ni Kakang D, gayon din sa palayan.

Kwento ng matanda, pagkatapos kumagat ng dilim ay isa-isa nang magsisilabasan ang mga alitaptap at mga kulisap, magsisimulang mag-ingay ang mga palaka't kuliglig at magsusulputan ang mga kumikinang na konstilasyon sa langit. Aakalain mo nga raw na mga bituin na bumaba sa langit ang mga alitaptap na nagliliparan sa paligid ng mga punong mangga at sa palayan.

Gusto niyang makita ang mga iyon. Sa tagal niyang nanatili sa Manila ay nakalimutan na niyang may ganoong senaryo pa pala ang nangyayari... Kung gaano kaganda ang kalikasan, malayo sa modernisasyon... Ang buhay-bukid.

Kung maaari nga lang ay nais ni Andrea na magpalipas ng gabi roon at kinabukasan na lamang bumalik. Ang kaso nga lang ay wala silang dalang mga gamit at hindi rin siya nakapagpaalam sa kanyang Daddy. Alam naman nitong kasama niya si Damien ngunit hindi nito alam kung saan sila tumungo. Hindi rin niya nasabi rito dahil walang signal sa lugar.

Mayamaya lang, habang binabagtas nila ang kahabaan ng magabok na kalsada sa gitna ng malawak ng nagtataasang mga talahib ng tubo, ay bigla na lamang unti-unting bumagal ang takbo ng sasakyan.

Nagtatakang napatingin si Andrea sa kalsada. Hindi naman ganoon kalubak ang daan kaya bakit sila bumabagal sa pag-usad? Nilingon niya si Damien na nagtataka rin sa biglaang pagbagal na takbo ng truck.

"What's happening? Bakit tayo bumabagal?"

"May problema ata sa makina," anito at tinapakan ang gas. Ngunit imbis na bumilis ang pagtakbo ay mas bumagal pa ito.

Muling tinapakan ni Damien ang gas at nagmaniobra. Ilang metro na lamang ang kanilang mabagal na itinakbo hanggang mayamaya ay dahan-dahan nang namatay ang makina ng sasakyan.

Nag-aalalang tiningnan ni Andrea si Damien.

Nakakunot na ang noo ng binata na muling binuhay ang makina ng sasakyan. Umandar ito na tila inuubo at kapagkuwa'y namatay rin. Paulit-ulit na pilit na binubuhay ni Damien ang makina. Ngunit kahit anong restart niya ay wala talaga.

"Sh!t." Hindi mapigilang mahinang usal ng binata at hinubad ang seat belt bago bumaba.

"T-teka, saan ka pupunta?" Tanong ni Andrea na tatanggalin na rin sana ang seat belt.

"Dito ka lang, titingnan ko ang makina ng sasakyan." Ani Damien at pumunta sa harapan.

Itinaas nito ang hood at tiningnan ang nasa loob niyon.

Nakagat ni Andrea ang hinlalaking daliri na tumingin sa labas ng binatana. Ilang minuto na lamang at tuluyan nang lulubog ang araw at maghahari ang kadiliman sa daan. Wala pa namang mga poste ng ilaw sa kalsada kaya't tiyak na madilim ang lugar.

Hinubad niya ang seatbelt at gumapang papuntang driver's seat. Mula roon ay inilabas niya ang ulo sa binatana at sinilip si Damien sa unahan.

Nakadukwang ito sa nakabukas na hood ng truck at tinitingnan ang diperensya ng makina ng sasakyan.

"May problema ba?"

"Dead-batt tayo," tugon nito at may kinalikot na kung ano.

"Ha? Eh pa'no 'yan? May dala ka bang extra battery?" Muli niyang tiningnan ang nagsisimula ng dumilim na kapalagiran.

Umikot si Damien sa likod ng truck at hinalungkat ang toolbox na dala. "Iyon lang at wala. Ang meron lang dito ay jumper." Kinuha nito mula roon ang isang set ng jumper at bumalik sa unahan ng sasakyan.

"What will happen to us here then? For sure ay aabutan na talaga tayo ng dilim." Ch-in-eck niya ang phone niya at gayon na lang din ang kanyang pagkadismaya dahil wala pa ring signal sa lugar. She couldn't even make a text or call to send someone to help them.

Hindi sila maaaring abutin ng gabi roon dahil paniguradong malamok sa lugar. Wala pa naman siyang dalang insect repellent lotion at baka papakin siya ng mga lamok.

"Dalawa lang ang paraan na pwede nating gawin."

Kunot ang noong napaangat siya ng tingin kay Damien.

"Una, itulak ang sasakyan hanggang sa may matigilan tayong pwede nating pag-charge-an ng baterya. Pangalawa, maghintay na may dumaang sasakyan na pwede nating pag-jump-an o magpahila."

Binuksan ni Andrea ang pinto at umibis din ng sasakyan. Pumunta siya sa unahan at tiningnan din ang makina ng truck. Napabusangot siya. Talagang wala ng pag-asa na makaaalis sila agad doon.

Pumagitna siya sa kalsada at nakapamaywang na nilingon ang magkabilang direksyon ng daan. "Tingin mo ba may dadaang sasakyan ng ganitong oras? Eh maski nga kalabaw nakauwi na," nakataas ang kilay na saad niya.

"Kung gano'n..." Isinara ni Damien ang hood ng truck at hinarap siya. "Magsimula ka nang magtulak para makauwi na tayo," may mapang-asar na ngiting sabi nito.

Agad na nagsalubong ang dalawang punto ng umaarkong kilay ni Andrea na binalingan ng tingin ang binata. "Ano ka, hilo? Ako pa talaga ang pagtutulakin mo ng sasakyan?"

Naaaliw na napatawa si Damien. "Bakit ba nagsusungit ka na naman? Ganoon na ba kalalim ang sugat mo sa kamay at pati ang tetano ay umakyat na sa utak mo?"

Naniningkit ang matang tiningnan ni Andrea si Damien. Aba't talagang pinupuno siya ng mokong na mainis.

"Tigilan mo 'ko. Dahil kung hindi ay baka magkatotoo ang sinasabi mo at tuluyan akong maulol dito," nakahalukipkip na irap niya rito.

Muling napatawa si Damien. "Akala ko aso lang ang nauulol, pati pala ikaw. Bakit? Ganoon na ba ako kagwapo para maulol ka sa'kin?" mapang-asar nitong sambit habang tumataas-taas pa ang dalawang kilay.

Iyon. Tama na! Punong-puno na siya na pang-aalaska nito!

"Ah, talaga ha?" animo tigreng handa nang lumapa na tinawid niya ang pagitan nila ni Damien at itinulak ito sa malapad nitong dibdib.

Napahawak si Damien sa hood ng truck nang wala na siyang maatrasan pa.

"Eh kung kagatin kaya kita?" At walang pakundangan na hinila ni Andrea ang kwelyo ng damit ni Damien at kinagat ito leeg.

Nanlalaki ang matang tila naestatwa si Damien. From her bite and to her lips slightly touching his skin, an unexplainable heat electricity fastly ran to his entire body. Tila may kung anong bagay ang nabuhay sa kanya.

He could feel the heat from her bite quickly spreading to his body. He could feel his ears burning. Animo siya inaapoy sa lagnat dahil doon.

Binitawan ni Andrea ang kwelyo ni Damien at muling hinarap ito. "Ano? Sabihin mo ngayongㅡ" natigilan siya nang makita ang madilim na ekspresyon ng mukha nito. Bigla siyang nakaramdam ng pagkapahiya sa ginawa.

Para siyang sinabuyan ng malamig na tubig nang mapagtanto ang ginawa. Tiningnan niya ang leeg nitong may marka pa ng pagkakakagat niya. Oh! How fool of her! Malamang ay nasaktan ito sa lakas ng pagkakakagat niya.

"H-hey, I'm... I'm sorry. I didn't mean t-to bite you that hard. Hindi koㅡAAAHHH!" napasigaw sa gulat si Andrea nang bigla na lamang siyang hilahin ni Damien.

In one swift move, napagpalit ni Damien ang kanilang pwesto. Now, she's the one cornered between his arms.

Napasandal si Andrea sa hood ng truck nang husto pang lumapit sa kanya si Damien at itinukod nito ang dalawang kamay sa kanyang magkabilang gilid. Wala na siyang kawala. She's cornered!

Tiningala niya ang binata at sinalubong ang tingin ni Damien. And when their eyes met, she can see the burning desire glistening in his eyes. His jaw were clenching as if stoping himself from what could might happen between them.

His masculine built was hovering her making her feel so small. Sa pagkakataong iyon ay animo siya kunehong nasa taning ang buhay dahil may isang leopardo ang handa na siyang lapain.

Damien rested his head on her shoulder as he deeply grunt. "You're making this hard for the both of us, Andrea..." he said in a hoarse voice.

Malakas ang kabog ng puso ni Andrea na tila iyon na ang huling pagpintig nito. Ramdam niya ang pag-iinit ng kanyang mga pisngi kasabay ng naghahalong kaba at hindi maipaliwanag na excitement na kanyang nararamdaman... Excitement of what could might happen next.

She can feel Damien's heavy breathing stroking her neck. Sending her a tingling sensation that tickles her down her spine.

"D-Damien... Aaaahhh~" Damien suddenly lick the sensitive part of her neck making her feel drown in erotic sensation. May kung anong init ang gumuhit sa kanyang katawan mula sa ginawa nito.

Napapikit siya nang dampian ni Damien ng maliliit na mga halik ang kanyang leeg. Para siyang nahihilo sa sensasyong dulot ng mga halik nito. Naramdaman niya ang paghagod ng kamay nito sa kanyang likod na unti-unting pumapasok sa kanyang damit.

Napakapit siya sa braso ng binata nang hapitin pa siya nito palapit sa katawan nito. Ang kamay nitong nasa kanyang likod ay unti-unting humahagod sa kanyang bawat kurbata. Mas lalong nag-init ang kanyang pakiramdam.

The heat coming from his palm was sending her unrecognizable feelings na tanging ito pa lamang ang nakakapagparamdam sa kanya.

Inilihis nito ang kanyang damit sa kanyang balikat at pinasadahan ng magagaang halik ang nakalantad niyang balat.

She encircled her other arm on his neck as Damien lowered his kisses down to her breast. Naramdaman niya ang pagdakop nito sa isa niyang dibdib.

"Ooohhh..."

Masidhing init ang mabilis na kumalat sa kanyang katawan sa ginawa nito. Pakiramdam niya ay dadaigin pa niya ang init ng bagong pakulong tubig dahil sa kakaibang sensasyong bumabalot sa kanya.

Damien stopped from kissing her at sinalubong ang kanyang tingin. Ang mainit at mabango nitong hininga ay tumatama sa kanyang mukha. His eyes were full of burning desire. He look so d@mn freaking hot and sexy with his wet lips from his wet kisses he planted on her.

Niyuko ni Damien ang namumulang mukha ng dalaga. Namumungay ang mga mata nito at mabilis ang paghingang ginagawa dahilan ng pagtaas-baba ng dibdib nito. Sa sandaling iyon ay wala sa sariling napalunok si Damien.

From his view, he can see the roundness of her exposed cleavage. Napangiti siya nang makita ang markang iniwan doon. Well... Nakabawi na siya mula sa pagnanakaw nito ng halik sa kanya noong nakaraang araw.

But... There is something in him na tila ay hindi pa nakokontento sa ginawa. Muli niyang sinalubong ang tingin ni Andrea. Marahan niyang hinaplos ang pisngi nito.

He wanted more, and he could see in her eyes that she also wants to continue what they started.

Nang sandaling iyon, ay nanatiling nakatitig lamang si Andrea kay Damien. Walang kahit anong salita na ibinibigkas at tanging mga matang lamang ang nag-uusap. They just stood there staring at each other. Wari'y nagkakaintindihan sa pamamagitan ng pagtititigan.

And when Damien lowered his head to hers, she knew... It will be magical.

Kasabay ng isa-isang paglitaw ng mga alitaptap sa paligid at pagkislap ng mga bituin sa langit, ay ang pagsiil ni Damien ng halik sa kanyang mga labi.

It was sweet and full of tenderness. His lips was so soft and sexy the way it moves against hers. Tila nakakaadik ang halik nito na ayaw na niyang matigil pa at paulit-ulit niyang nanaising matikman.

This time, it wasn't a hallucination anymore. Damien is kissing her... for real!

She could feel her heart racing na animo nais nitong maglupasay. Ang bawat halik ng binata ay naghahatid sa kanya ng iba-ibang emosyon at sensasyong hindi niya maipaliwanag.

Pakiramdam ni Andrea ay ano mang oras ay mawawalan na ng lakas ang kanyang mga binti. Napakapit siya sa batok ni Damien bilang suporta.

Hinapit siya ng binata sa baywang at mas pinalalim pa ang halik. Mas mapusok. Mas nag-iinit. At puno ng pag-aalab ng hindi maipaliwanag na damdamin.

"AAAAHHH~" Hindi mapigilang mapaungol ni Andrea nang kagatin ni Damin ang ibabang labi niya.

Pakiramdam niya ay para siyang sinisilaban sa tindi ng tensyong bumabalot sa kanila.

She stroke her fingers on his auburn hair as he lowered his kisses on her jaw. Kissing her and teasing her.

Napaliyad na napatingala siya sa madilim na kalangitan nang maramdaman ang paglilikot ng mga kamay ni Damien sa kanyang katawan. Tila may hinahanap ito at pinipisil-pisil ang bawat kurbata.

Mas tumitindi ang init na kanyang nararamdamn.

She stroke her hands to his broad shoulders down to his chest as she feel his masculinity. She could feel his heartbeat rapidly beating against her palm nang mapasadahan ng kanyang palad ang dibdib nito.

"Aaarghh..." Damien deeply and sexily groaned when her hands teasingly stroke his abdomen. Napangiti siya dahil don.

Muli ay siniil siya ni Damien ng halik. Mas malalim. Mas mapusok. Mas nag-aalab.

Pakiramdam ni Andrea ay para siyang nakasakay sa alapaap ng mga sandaling iyon. Halo-halo na ang emosyong nagyayaman sa kanyang kalooban at hindi na mawari kung ano ang nangingibabaw. Pagkasabik? Tuliro? Kaba? Ewan!

Basta't ang alam niya lamang ay ang mapangusap na labi ni Damien na tila pumapawi sa lahat ng kanyang mga isipin.

"We can't do any farther," ani ng binata at pinutol ang kanilang halik.

May panghihinayang na tiningnan ni Andrea si Damien. Idinikit nito ang noo sa kanya at mataman siyang tinitigan.

"Not until I already have the permission to do so," seryosong dugtong nito.

Tila nais sumabog ng puso ni Andrea. Mabilis ang paghingang kanyang ginagawa gayon din si Damien dahil sa kakapusan ng hangin. Daig pa nila ang tumakbo sa marathon sa paghabol sa hininga.

"Dammit Andrea! Ako pa ata ang unang mauulol sa'yo!"

Hindi pa man nakakabawi si Andrea mula sa kanilang halik ay muling hinawakan ni Damien ang kanyang pisngi at muli siyang hinalikan.

Saglit lamang iyon ngunit bulta-bultahe na ng kuryente ang mabilis na dumaloy sa kanya.

Nakapamaywang na naitakip ni Damien ang isang kamay sa bibig bago tuluyang lumayo sa dalaga. Lumayo siya ng ilang hakbang dito at tumalikod.

Naihilamos niya ang kamay sa mukha at napatingala sa madilim na kalangitan na puno ng bituin.

He lost his control.

Ni-sa tanang buhay niya ay hindi siya nawalan ng kontrol sa sarili. Ewan niya ba at pagdating sa dalaga ay nagkakanda-buhol-buhol ang kanyang isip at tila natutuliro.

He ran his fingers on his hair. 'For god's sake Damien!'

Ewan niya ba kung bakit siya naiinis. Dahil ba sa dalaga? Sa sarili niya? O dahil sa naudlot nilang...

Nagpakawala ng isang malalim na buntong-hininga si Damien. Ano bang nangyayari sa kanya?

"D-Damienㅡ"

"H'wag kang lumapit." Putol niya sa dalaga at nananatiling nakatalikod dito. Hindi niya kayang muli itong tingnan dahil baka tuluyang mawalan na siya ng kontrol sa sarili.

"Pumasok ka na sa sasakyan. Gabi na at baka may makakita pa sa'yo."

"Peroㅡ"

"Pumasok ka na sa sasakyan Andrea." Puno ng awtoridad niyang wika.

Ramdam ni Damien na natigilan ang dalaga. Mayamaya lamang ay narinig niya ang yabag ng paa nito at ang pagbukas-sara ng pinto ng truck.

Damien again deep sighed. Kung sakaling hinarao niya kanina ang dalaga ay baka nga natuloy ang naudlot na mainit na sandali. He knew to himself that they can get even more farther from what they did lately. He knew, he can take her right there and then... if he couldn't resist himself.

Her skin... Her smell... Her touch...

Ipinilig ni Damien ang ulo upang alisin sa isipan ang kung anong maaaring mangyari sa kanila doon. Niyuko niya ang sarili. Tila hindi pa rin humuhupa ang init sa kanyang katawan.

He comb his hair using his hands at pinuno ng hangin ang kanyang dibdib.

♡●♡●♡●♡●♡●♡●♡●♡

CONTINUATION BELOW.