Kung puwede lang sana sumabog ang isang puso sa sobrang lakas nang pagkabog no'n ay siguro kanina pa sumabog ang sa kaniya. Hindi alam ni Hera kung ano ang gagawin. Parang na estatwa siya sa kaniyang kinatatayuan at walang magawa kung hindi ang pagmasdan ang kapatid ng kaniyang Ina na ngayon ay lumitaw na mula sa madilim na sulok.
Ang mukha nito na puno na ng kulubot ay nasisiyagan ng ilaw mula sa buwan na ngayon ay tirik na tirik sa gitna ng dilim. Ang pamilyar na mga mata nito at ang ibang parte ng mukha ay katulad na katulad ng sa kaniyang Ina. Habang nakatingin siya sa lalaki, sari-saring emosyon ang naglalaro sa kaniyang puso. Pero isa lang ang masasabi ni Hera ngayon, ang nag-iisang emosyon na nanaig sa kaniyang puso ay takot.
"Hera, hindi ko inaakala na makikita pa ulit kita." U
