Chapter 9

1391 Words
Papasok na ako ngayon sa GMS mall na walang gana at hindi tinitingnan Ang paligid na maingay at puno Ng Tao. "b***h, where are you?" "In the path that full of rocks and thorns" sagot ko ng Wala sa sarili. "Wth, Serra Adelaine umayos ka. Tatamaan ka talaga sa Amin pag magkita Tayo." Naiinis na Sabi ni Nazli. "I am telling you the truth, b***h. Btw, are you with the two bitches?" "Oh yeah, kanina pa kami naghihintay sa iyo dito sa JBR Cafe." "Give me 5 min. To be there." "Make it sure b***h. Kanina pa Kasi kami bored dito." I end the call and head my way to their place. "At last, for the countless hours, we wait the greatest b***h of this group is already here." Nazli sarcastically said that made the two heads up from what they're doin' on their phone and look in my direction. "I thought you are already dead." Denice said. "What takes you longer b***h? And what kind of looks you're wearing?" Tanong Naman ni Erica na nakataas Ang kilay. "Something came up that I didn't expect." I answered them and shrug. "You look pale, again. Are you sick?" Denice asks. "I'm stressed these past few days, bitches and I don't have enough sleep that's why." "Take Care of yourself, Serra. I can sense that you have a problem but we won't force you to share whatever is that. We'll wait." "Thank you, bitch." Sabi ko Kay Denice at ngumiti Ng tipid. "Let's go. Marami pa tayong gagawin." Ngiting Sabi ni Erica at tumayo. "I'm gonna buy new clothes and dress."she adds. "Me too. Wala na Kasi akong masyado na maisuot sa mga damit na nasa closet ko." Nazli said. "Don't say that in front of us, b***h. As if we don't see by ourselves the mountains of dresses and clothes you have." Erica said and rolled her eyes. "I have plans to donate those to the children of our maids." "So you're a philanthropy now?" Tanong ko na ikinatawa nila. "The hell. Naninibago ako sa iyo, Nazli." Denice said. "Ang Sama ninyo sa akin hah. Am I that niggard to make you think like that?" Nangangalaiting Sabi nito na mas lalo naming ikinatawa. "What do you think?" I said na mas lalong niyang ikinabusangot. "Magpatayo na Lang ako Ng charity para Hindi na kayo mag-isip Ng ganyan." "I'll a call priest if you're going to make it, Naz." Denice said. "Leave the food to me. I'll sponsor it," Erica adds. "I'll be your supporter and eater." I said that made them grimace. "Isa ka pa. Kain ka ng kain Hindi ka Naman lumalaki." "As if I didn't know na ganoon ka din." Sarkastiko Kong Sabi Kay Erica. "OMG! Look guys may bagong display na Naman Ang heathrynd botique." Sabi ni Nazli sabay turo sa naka display na gown. "Someday if I'll be married to someone I want my wedding gown made by them" She adds while her eyes are twinkling. "Ang ganda. Worth it talaga 'yong price kapag bilhin mo Ito." Sabi Naman ni Erica. I unconsciously touch my tummy. That day I dream to happen will stay forever as a dream. I am now ruined by someone worthless and a bastard. Senna's POV "Dad, may I go to the bathroom first? Susunod na Lang ako." Pahayag ko na ikinatango Niya. Kanina ko pa kasing gustong mag Cr noong nasa kotse pa Lang kami ni dad. Pagkapasok ko ay dumiritso agad ako sa isang cubicle para umihi Hindi ko alam Kong bakit kinakabahan ako ngayon. Hindi ko Naman Ito naramdaman noong gabing nag dinner kami na Hindi natuloy dahil sa pag-alis ni Serra. Bago ako lumabas Ng CR inayos ko muna ang aking sarili at pinakalma ko Ang aking sistema. Nang papalabas na ako ay hindi ko tinitingnan Ang aking dinadaanan dahilan Ng pagkabangga ko sa isang nilalang. Nawalan ako Ng balanse at pabagsak na Sana ng tinangka akong hapitin nito sa baywang pero nawalan din siya Ng balanse. Napapikit ako habang pabagsak kami sa sahig. Nang may naramdaman akong parang isang malambot na bagay ang nakadampi sa aking labi ay iminulat ko Ang aking mga mata. Nagulat ako ng tumambad sa akin ang singkit na mga mata na nakatingin din sa akin. Nanghihina na parang iiyak ako Ng aking mapag-tanto na Ang labi Niya Ang naramdaman ko malambot. "Are you ok miss?" He asks huskily. Umalis ako sa kanyang ibabaw at tumayo Hindi ko mapigilan na mapaluha. Ang first kiss ko. Paano na Ito pagmalaman nina dad, mom, at Serra. Naiiyak na bulong ko sa aking isipan. "Oh s**t, I'm sorry. Pls. Don't cry, miss. Baka isipin ng makakita na inaway kita." Sabi nito sa akin sabay kuha Ng kanyang panyo at pinunasan Ang Luha na malayang dumadaloy sa aking mukha. "Malalagot ako nito Kay insan mamaya pagmalaman niya ito." Rinig Kong bulong Niya. "Are you ok now?" Tanong nito Ng may pag-alala Tumango ako at ngayon ko Lang napagtanto na Ang gwapo Niya. Matangos ang kanyang ilong at mayroon siyang mapupulang labi. Ang kanyang Mata ay may kasingkitan na nakakaakit sa mga babae. "Mabuti Naman Kung ganoon. Btw, I'm Akane Yamashita." Ngiting Sabi nito sa akin sabay lahad Ng kanyang kamay. "Serra..Serra Adelaine Monteclaro." Sabi ko at tinanggap ang kamay Niya. Sa unang pagkakataon tumibok Ang puso ko ng mabilis. "You have a beautiful name just like you. Nice to meet you, my lady." Sabi nito sabay halik sa aking kamay. Hindi ko mapigilan na mamula Ng Wala sa oras pakiramdam ko lahat ng aking mga dugo umakyat sa mukha ko. "Btw, nice lips. That's the sweetest and most delicious one that I taste. See you around, my lady." Sabi nito at umalis. Tulala na Hindi ko Alam Ang gagawin at mas lalong namula dahil sa hiya. Hindi ko napigilan na mapahawak sa aking mga labi. Senna Averaine pls. go back to your senses. Sabi ko sa aking isipan at sinampal sampal Ang aking mukha. That Akane Yamashita is something that I can't take him away from my thoughts. Is this what they call love at first sight? Hindi ko mapigilan Ang mapangiti at parang naramdaman ko na din Ang sinasabi nila na kilig. Nang tumunog ang aking cellphone at tiningnan ko Ito. Galing Kay dad at nagtatanong Kung nasaan na ako. Ang saya na aking nararamdaman kanina ay biglang nawala at napalitan ito Ng isang malungkot na ngiti. There's no chance that I can create my own love story because I'm already set to be married to someone for the sake of the company. Napabuntong hininga ako at inayos Ang aking sarili bago tinahak Ang daan Kung saan Sina daddy Ferit's POV "Where is your daughter, Mr. Monteclaro?" "She goes to the comfort room, Mr. Osman. She'll gonna be here after a few minutes." "How about your another, daughter?" I asks him to let me know if he is aware that her daughter Serra came into my office earlier. "Do you mean? Serra? She's with her friends." He said. "I assure you this time we can continually plan about your marriage with my daughter, Senna." He said. So this old man is not aware of what her badass daughter did earlier. As I look back at what happened in my office she got my attention. Mrs. Belandres told me that Serra wants to discuss an important matter with me but because of what happened it turns out into a disaster. "I'm sorry dad, Mr. Osman. Medyo natalagalan ako." Sabi ni Senna na kararating Lang. "Ferit will do, Senna. You don't need to be formal after all where getting married after this talk." I said seriously while looking at her. There's an emotion that passes by quickly from her eyes that I can tell she doesn't like this marriage. "I won't make it longer. I want this marriage to happen as soon as possible. This month will do." I said. "It is fine with us, Mr. Ferit. What do you think, Senna?" "Can't say anything, dad." She said. "It settles then. The marriage will happen before this month's end. And Senna we need to talk privately. Meet me at my office on Monday morning." "I will." She said Tomorrow I will call mom with this news. She needs to know this to make her stop nagging about settling me down.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD