Chapter 19
1477 Words
Serra's POV
"Mommy saan po ang punta ninyo?" Pangungulit ng aking anak.
Kanina sa kanyang paggising ay nadatnan Niya akong nakabihis ng panglakad at nangulit itong sumama.
"I'm going to meet someone, baby."
"Sama ako. Baka Kung Sino iyan." Naka pout nitong sabi.
"Baby, you're not allowed to go with mommy. Bawal ang bata sa pupuntahan ko."
"Pero gusto kong sumama."
"Ito na lang. Dito ka Lang sa Condo at mamaya pag-uwi ko bibilhan Kita ng paborito mong vanilla ice cream." Sabi ko
"Totoo Po?"
"Oo naman, Basta promise mo sa akin na behave ka dito kay manang Lita. Huwag mo siyang pahirapan."
"Opo, mommy. Magiging good boy po ako dito."
Pagkatapos naming mag-usap niyakap at hinalikan mo siya sa noo bago ako nag paalam Kay manang.
"Manang Lita pls. look after my son. Don't let him go outside without you." Sabi ko.
"Opo ma'am."
"Sige po. Alis na ako."
Pagkalabas ko ng Building namin pumara ako ng Taxi papuntang Sanders Restaurant.
Ferit's POV
"Good morning, sir. Wala si ma'am Senna ngayon dito sa mansyon." Sabi ni Lillian.
"Where did she go?"
"Nasa ospital Kasi si Sir Stefan. Inatake daw kagabi sa puso."
"In Alacaraz Hospital?"
"Yes, sir."
"You may go back to your work."
Nang umalis Ang katulong ay dumiritso ako sa itaas kung saan Ang aking silid.
Before I open the door of my room. I receive a call from Ciro.
"Hey, Prince Ice did you receive the news?"
I didn't bother answering him.
"Your father-in-law is in my hospital... He ha..."
"I already know it."
"What you're goin' to do?"
"Visit there."
"That's new. I sense something to change."natatatwa nitong sabi.
"Tsk. I'll hang up."
"Am I going to be a Godfather before this year's end?"
"Mind your business Ciro. Stop bothering me."
"May utang ka sa akin, Ferit dude. Tanda mo pa ba no...."
"2"
"Damn. Hhhh may nakalimutan pa pala akong gagawin. Bye, Ferit. Take Care."
Can't stop me to look at my phone and slightly smiling.
"Ciro can't be named by his parents Ciro if he is not like that. The naughty guy that lurks behind his arrogant figure and in white uniform when he's not with us and his family."
Hinubad ko Ang aking damit at dumiritso sa bathroom to take shower before goin' to the hospital.
Serra's POV
"Izan didn't stop asking me about you."
"I'll visit you there if I have free time."
"Thank you pala sa Condo na ipinatuluyan mo sa aming mag-ina at Kay manang Lita na ibinigay mo sa Amin na maging katulong."
"Don't thank me, Serra. Tandaan mo lahat Ng ginagawa ko ay may kapalit." He said seriously.
"Anyway, the owner of this place is my friend and I've already talked to him. You're goin' to be one of a chef here." He adds.
"Do you mean.."
"Yes, you'll work here." he said. "Nandito na siya." He adds then stands up
Sinundan ko siya ng tingin at sinalubong niya ang isang lalaki na kulay asul Ang mga Mata at walang emosyon na makikita sa kanyang mukha.
"Serra, this is Zylvn, my friend. The owner of this restaurant."
"Good morning, sir." Magalang at seryoso Kong Sabi.
Tinapunan Niya ako Ng isang malamig na tingin at tumango.
"Is she the one you are talking?"
"Yah." Sagot ni Oliver.
"You can start tomorrow." He said before he leave.
Tiningnan ko si Oliver.
"You can start your work here. Don't be late. He loathed lazy people who can't do their job properly."
"Thanks" Sabi ko at pinatuloy Ang pagkain.
Senna's POV
"Mom, ano Ang sinabi ng doctor?" Tanong ko Kay mommy.
"Ok na Ang daddy mo. Gigising na din daw Ito mamaya."
Tiningnan ko si dad na nakahiga sa Kama at may mga aparatu na nakakabit sa kanya.
"Ano ba Kasi Ang naging dahilan para atakihin siya sa puso mom?"
"Napanood Niya Kasi Ang isang tagpo sa pelikula na pinanonood namin. Iyong nag-aaway ang mag-ama. Iyung tagpo na....." Di mapigilan ni mom na maging malungkot. " Naalala Niya Ang kapatid mo na hanggang ngayon Hindi natin Alam Kung na saan. Kung kamusta na ba siya. Kung ano Ang ginagawa Niya ngayon. Kung ok Lang ba Ang kalagayan Niya. Kung na Kaka...."
"Shhhhhhh..... Tama na mom." Sabi ko at niyakap siya paglapit ko sa kanya.
Hindi ko mapigilan ang mapaluha dahil hanggang ngayon we don't have a lead why Serra left without any words.
"Mom, huwag Lang tayong mawalan Ng pag-asa. Matagpuan din natin si Serra." Sabi ko Ng kumalas na sa yakap Niya.
"Sana nga anak... Sana nga..." Sabi ni mom at binalingan Ng tingin si dad.
"Mom, lalabas ho Muna ako." Pagpapaalam ko.
Dumiritso ako sa harden Ng Hospital sa may likuran banda.
Nang maka-upo ako sa bench ay biglang nag ring ang aking cellphone.
Kinuha at sinagot ko Ito.
"Where are you?" Tanong ng isang tinig na biglang ikinatibok ng mabilis ng aking puso.
"Hospital." Sagot na pinipigilang mapa-utal.
"I heard what happened to your dad. We're goin' to talk when you get home." He said and end the call.
Tiningnan ko Ang phone at inilagay sa aking bulsa.
Isa pa itong nararamdaman kong mali para Kay Ferit.
Asawa niya nga ako pero wala akong karapatan sa kanya. Naging asawa niya lang ako dahil sa papel at kumpanya.
Sometimes I'm thinking Do I deserve to be treated like this? Do I deserve this setup? Is it fair to be tied to man without love involved?
Kasi ako nahihirapan na. Natutunan ko siyang mahalin sa loob Ng anim na taon naming pagsasama sa iisang bubong.
Serra's POV
Pagkatapos Kong mag-usap Kay Oliver nagpaalam siyang umalis dahil may asikasuhin daw Ito.
Ako Naman nagdesisyon na bago umuwi ay dumaan muna ako sa GMS mall.
Pagkapasok ko Hindi ko mapigilan na mapahinto Ng napadaan ako sa Heathrynd Boutique.
"OMG! Look guys may bagong display na Naman Ang heathrynd botique." Sabi ni Nazli sabay turo sa naka display na gown.
"Someday if I'll be married to someone I want my wedding gown made by them" She adds while her eyes are twinkling.
"Ang ganda. Worth it talaga 'yong price kapag bilhin mo Ito." Sabi Naman ni Erica.
Ngumiti ako Ng malungkot I miss them. I miss our bonding.
Marami na palang bagong desinyo Ng wedding gown at iba pang formal dress dito.
I don't know why my feet bring me inside the boutique.
"Good morning ma'am. How may I help you?" Tanong sa akin Ng sales lady.
"I'm okay miss. I can handle myself. I'll just call you later if I need your help." Sabi ko.
"Ok, ma'am. Have a joyful and blessed day!" Sabi Niya bago umalis
Nag simula na akong magtingin tingin Ng damit.
Hindi naman talaga ako bibili.
May nakita akong gown na ang unique ng design. Ang Ganda sobra. Hinawakan ko ito.
"Limited edition Lang Po namin iyan maam." Pahayag Ng isang sales lady.
"It's beautiful."
"Yes, ma'am, and this gown suit you." Ngiting Sabi Niya.
"I can't wear that miss. I don't deserve it." Sabi ko at ngumiti Ng malungkot na ikinalito Ng aking kausap.
Tumalikod ako at paalis na sana ng ako ay may nabangga.
"Wth, are you blind miss?" Mataray na Sabi Ng isang boses na napakapamilyar sa akin.
Tiningala ko Ito at nabigla siya Ng Makita ako.
"B-b***h? OMG! Ikaw nga." Sabi Niya at ako ay niyakap
Natigilan ako Ng ilang segundo.
"Saan ka nang galing babae ka? Bakit nawala ka anim na taon na ang nakalipas?" Naluluhang tanong nito sa akin.
"I'm sorry, Erica. May.... Nagkaproblema Kasi ako." Sabi ko.
"Ang daya mo ah. Bakit Hindi ka man lang naghingi ng tulong sa Amin? Alam mo bang halos Hindi namin Alam Kung saan ka hahanapin noong panahon na tinawagan kami Ng kambal mo na nawawala ka."
Sabi Niya at niyakap ulit ako. "Hindi ko inakala na makita kita dito." Sabi Niya at kumalas sa yakap.
Hindi ko mapigilan na malito ng bigla Niya akong tiningnan ng mapanuri at mayamaya ay nanlaki Ang kanyang mga mata.
"OMG! Huwag mong sabihin na...."
"Huwag kang mag-isip ng ganyan. I'm not going to be married. Napadaan Lang ako dito." Sabi ko.
"Ikaw why you're here?". I ask.
"Kukuhanin ko iyong gown ni Nazli." Sabi Niya. "Ikakasal na Ang bruha. Nag e-emo pa nga iyon dahil Wala ka." Dagdag niya. "Anyway, nandito ka Lang din naman. I'll text the two bitches na kasama Kita at papuntahin ko sila dito. Marami Kang ipaliwanag sa amin." Sabi Niya Ng seryoso at kinuha Ang kayang phone. "Halika dito selfie Tayo. Para maniwala Ang dalawang iyon."
Pagkatapos naming mag selfie ay kinuha Niya Ang isang kahon na mahaba.
"Samahan mo muna ako kay manong Lex. Ipahatid ko Lang Ito sa bahay Nina Nazli Ang gown Niya."
I guess Wala na akong takas sa babeng Ito.
Huminga ako Ng malalim bago sumunod sa kanya.
Bahala na Kung ano Ang mangyari mamaya.
- Writer
