Chapter 21
1666 Words
3rd Person's POV
Pagkatapos ni manang Lita sa kanyang paglilinis sa buong condo. Napilitan siyang pagbigyan si Izan na lumabas.
"Yehey! Thank you po manang." Izan said happily And hug her.
"Basta promise mo sa akin anak na behave ka. Huwag Kang masyadong tumakbo Kung saan-saan."
"Opo, I'll be a good boy." Pahayag nito na may matamis na ngiti sa labi.
Nang makalabas na sila Ng building tuwang-tuwa Ang bata.
"Alam mo manang matagal ko Ng pangarap na makauwi dito sa Pilipinas. Sa tuwing mag kwento si mommy tungkol dito. I'm wondering what's the feeling of staying here. Is the surrounding the same as Istanbul or it is more beautiful and fascinating than the country where I grow up? I also want to meet my grandma, grandpa, and Aunt Senna." Pagkukwento Ng bata.
Malungkot na minamasdan ng matanda ang alaga.
Kilala Niya Ang mga Monteclaro at Hindi nga siya makapaniwala noong una Ng sabihin sa kanya Ng kanyang amo Ang tungkol kina Serra.
Matagal na nawala ang dalaga at kahit anong pilit na itago ng mga Monteclaro sa publiko Ang pagkawala nito ay lumabas din dahil kapansin-pansin na hindi na nila nakita Ang dalaga sa labas ng mansiyon na palagi niyang ginagawa.
Walang may nakakaalam Kung bakit nawala ito dahil hindi Naman nagbigay Ng pahayag Ang pamilya.
Hindi inakala ni manang Lita na ang babaeng kasama ng kanyang amo ay Ang nawawalang anak Ng mga Monteclaro at Ang mas nakakagulat ay may anak pa itong itinatago.
Oliver tells manang Lita before she became a helper of Serra that Izan is not his but he loves this kid and he learns to treat him as if Izan came from him. That the little sweet and innocent boy is his blood and flesh.
"Manang, diba sinabi mo sa akin kanina na mayroong park dito. Gusto Kong pumunta Doon." Nakangiting pahayag ni Izan.
"Ipapasyal Kita Doon. Huwag Kang mag-alala." Natatawang Sabi Ng matanda.
Naaaliw siyang tingnan si Izan.
"Ahmmm, manang do you know my papa, Oliver?"
Natigilang Ng ilang Segundo ang matanda Ng biglang itanong Ng alaga niya Ang kanyang amo habang tinatahak nila Ang daan papuntang Parke.
"Oo, bakit?"
"I already miss him." Malungkot na pahayag ni Izan.
"Busy ngayon si sir anak. Huwag kang mag-alala dahil kapag nagkita kami sasabihin Kong miss mo na siya." Pahayag din niya na ikinatango ng bata at ngumiti Ng tipid sa kanya.
Nang makarating na sila sa parke ay biglang nag-iba ang mood ni Izan.
Umaliwalas Ang mukha nito.
"Manang, can you pls. Buy me cotton candy?"
"Matamis iyan hijo. Baka pagalitan Tayo Ng mom mo."
"Mommy won't get mad at us, manang. Basta magsabi Lang ako mamaya ng totoo." Ngiting pahayag nito.
Hindi matiis ng matanda si Izan Kaya lumapit sila sa vendor at bumili Ng kulay asul na cotton candy.
Sa kabilang dako dumating na ang mga kotse na gagamitin sa paligasahan ng magkakaibigan.
"Gael, is there no chance that you'll gonna change your mind?" Ciros asks.
"It's already fixed, Ciro. We're goin' to race on the public road."
"What if there's a traffic enforcer?"
"One more question and I'll rip your head from your fuckin' body right here right now." Biglang Sabi ni Gael sa malamig niyang boses at pumasok sa kanyang kotse.
Natawa naman si Ichiro sa nangyari.
"That's what you get for being too noisy Doc. You annoyed him so much."
Naiinis na binalingan ni Ciro si Ichiro at tinaas Ang kanyang kamay sabay middle finger sa kaibigan..
"Stop nagging, Ciro. I know he already used his connection for this race. Get in your car and suit yourself for this hellish race." Malamig din na Sabi ni Ferit sa kanya bago pumasok sa kotse.
Walang nagawa Ang lalaki binuksan Niya Ang pinto Ng kanyang bagong bili na SSC Ultimate Aero.
Nakita niya ang babaeng empleyado ni Ichiro na nag bigay ng senyas na kailangan na nilang maghanda dahil malapit na magsisimula ang laro.
Ciro looks intently at the woman holding a flag.
He start the engine and so as his friends when they saw the woman's signal.
And when finally the woman raise the flag the race started.
Kahit may hindi magandang pakiramdam si Ciro ay itinuloy Niya pa Rin Ang larong ito.
Nang Makita Niya na Wala masyadong sasakyan sa daan ay mas pinabilisan niya ang pagmaneho.
Si Gael at Ferit Ang nangunguna at silang dalawa Naman ni Ichiro ay nakasunod ng hindi kalayuan sa dalawa.
Ichiro wants to win the game for the wine that Ferit is dealing. Ciro also has the same reason as him.
Gael and Ferit are serious while driving as far as they could.
Sa isang banda masayang nakihalubilo sa mga Bata sa Parke si Izan.
"Manang, look my friend Nyzclf has a cute puppy." Masayang sigaw Ng bata sa di kalayuan ni manang Lita.
Ngumiti at nag thumbs up ang matanda sa alaga.
Minasdan niya si Izan na masayang masaya nakipaglaro sa mga ka edad nito.
Di kalaunay lumapit Ang Bata sa kanyang tagapag-alaga.
"Pawis na pawis kana, nak."
"Ang saya ko Po manang. Thank you for bringing me here." Nakangiting Sabi Niya sa matanda habang pinupunasan nito Ang kanyang mga pawis.
"Manang, can you buy me balloons?" Tanong nito na nagpapacute Ng may nakita siyang isang lalaki na nagtitinda Ng balloons.
Ilang minutos na ang nakalipas at si Ferit ang nangunguna sa kanilang apat.
Si Gael naman ang nakasunod sa kanya.
Sina Ichiro at Curi ay nag-aagawan pa rin sa linya.
Ang apat na magkakaibigan ay nagawang libangan nila ito minsan kaya napa isip si Ciro na kung hindi si Gael ang manalo sa larong ito si Ferit. Dahil ang dalawa lang naman ang palaging nag-aagawan kung sino ang mangunguna.
Hindi mapigilan na mapanguso ni Ciro. Dapat hindi siya susuko dahil kailangan niyang makuha ang wine ni Ferit.
Si Ferit naman ay biglang pinabagalan ang takbo ng kanyang sasakyan at alam ng tatlo niyang kaibigan na may pinaplano ito.
Nalampasan siya ni Gael at ganoon din nina Ichiro at Ciro.
Minasdan niya ang tatlo at inaaralan ang pagpapatakbo ng sasakyan ng mga ito.
"Manang thank you po ulit sa pagbili ng mga balloon na ito sa akin. I will tell mommy later to pay you back for the exact amount that you spent today." Izan said.
Nilaruan niya ito at sa hindi inaasahan nabitawan niya ang mga lobo.
Hinabol ni Izan ang mga balloon at huli na lang nakita ni manang Lita ang pagtakbo ng alaga.
Sumigaw ang matanda na hayaan na lang at huwag na itong habulin dahil bibili na lang sila ulit.
Pero dahil lumaki si Izan na hindi spoiled at palaging binibigyan ng halaga ang mga bagay na binibigay o binibili para sa kanya ay hinabol niya pa din ito.
Biglang pinabilisan ni Ferit ang pagtakbo ng sasakyan.
Napailing si Gael at Ichiro sa ginawa ng kaibigan. Si Ciro naman ay hindi maipinta ang mukha.
"Sabi ko na nga bang may plano ang lalaking ito." Bulong sa isipan na sabi ni Ciro.
Nang malampasan siya ni Ferit ay ngumuso siya habang tinanaw niya ang sasakyan ng kaibigan hanggang sa manguna ito ulit.
Si Ferit ay napangiti ng nakakaloko ng magawa niya ang kanyang plano.
Ilang minutos na lang makarating na siya sa Sanders Restaurant.
Sa kanyang pagmamaneho kunot-noo niyang minasdan sa kalayuan ang isang batang naghahabol ng iba't ibang disenyo ng mga lobo.
Hindi niya naintindihan ang sarili kung bakit may kaba siyang nararamdaman ng makita na ang bata ay patawid sa daan.
Dahil sa bilis ng pagpapatakbo ni Ferit alam niyang maabutan niya ito o kaya ng kanyang mga kaibigan.
Bigla niyang inapakan ang brake para Hindi niya Ito masagasaan at dahil mabilis Ang kanyang takbo nag langingit Ito na ikinataka nina Ciro, Ichiro, at Gael.
Si manang Lita ay sinundan ang alaga ng may pag-alala ng makita niyang may kotse na mabilis na paparating ay sumigaw siyang tulungan si Izan.
Kitang Kita Niya Kung paano sinubukan Ng nagmamaneho na pabagalin ang takbo nito pero naabot pa rin ang kanyang alaga.
Nakita Niya Kung paano natumba si Izan sa daan at Ang pagtigil ng kotse sa harap nito.
Napamura si Ferit ng nabangga Niya Ang bata. Dali-dali siyang lumabas Ng sasakyan.
Sina Gael, Ichiro, at Ciro Naman ay napatigil at labas din Ng kotse para tingnan Ang Bata.
Hindi makapaniwala si Ferit ng makita Ang Kung Sino Ang Bata na kanyang nabangga.
Si Izan Ang batang nakasalubong Niya sa mall noon sa Istanbul at may sugat ito sa kanyang ulo.
Nilapitan Niya ito dahil may mga dugo na dumadaloy.
"Juskooo, Izan....."
Isang matanda na babae Ang lumapit sa kanila na alalang-alala at umiiyak.
"Damn, this is what I fuckin' said." Biglang mura ni Ciro ng makita Niya kalagayan ng bata.
"f**k, Ferit call a fuckin' ambulance. We need to bring him to my hospital. Hurry up!" Sigaw Niya habang tinitingan Kung ok Lang ba Ang paghinga ng bata.
Si Ferit ay Hindi alam Kung bakit kinakabahan siya habang tumitingin sa bata.
Nang Makita ni Gael ang walang emosyon na mukha Ng kaibigan at parang hindi nito narinig Ang sigaw ni Ciro siya na ang tumawag ng ambulance.
Si Ichiro Naman ay nilapitan Ang matanda na umiiyak.
"I already call an ambulance in any minutes they're here." Sabi ni Gael.
Si Ciro ay nilapatan ng pinunit niyang damit Ang ulo ng bata Kung saan may sugat ito at dumudugo.
Nilalapatan Niya Ito Ng paunang lunas para pigilan Ang pagdaloy Ng dugo.
Nang dumating Ang ambulance ay inilagay nila si Izan sa stretcher.
Sumama si manang Lita at ganoon din si Ciro sa pagpasok Kay Izan sa loob Ng ambulance .
Sina Gael, Ichiro, at Ferit ay sumunod sa ambulance patungong hospital gamit Ang sasakyan nila.
Kahit nakaramdam Ng panghihina si Ferit ay pilit pa rin niyang kinukumbinsi Ang sarili na kailangan niyang umabot sa hospital para malaman Kung ok lang ba ang bata.
Kahit siya'y naguguluhan Kung bakit nandito Ito sa Pilipinas ay binaliwala Niya na Lang.
Ang importante sa ngayon ay Ang kaligtasan nito.
- Writer
