Hanggang sa makauwi na kami ay bumabagabag pa rin sa akin ang kilos ni mama. Pilit ko mang iwaksi ay laging pumapasok sa isip ko.
Napapikit ako habang naliligo. Hindi ko nga ba talaga kilala si mama?
Napa buntong hininga ako. Sa totoo lang ay ngayon lang kami naging close ni mama. Noong bata pa ako palagi siyang tulog sa umaga at laging gising sa gabi kaya wala kaming oras para makapag kuwentuhan o mag kamustahan man lang. Kapag hindi naman siya pumapasok sa bar ay palagi akong nasa labas ng bahay. Naghahanap ng pagkakakitaan.
Nahihiwagaan ako sa aking ina pero wala naman akong lakas ng loob magtanong. Pati tungkol sa aking ama ay ni minsan hindi ako nagtanong sa kanya o nakuryuso kung bakit hindi namin siya kasama.
Nang matapos ako sa pagligo ay pinunasan ko ang sarili at binalot ko
