“Auntie Stephanie already told me everything she can remember from it. It’s almost scary that your stories match, kinuwento niya rin kung gaano kadalas niyang kailangan na pag aralan ang mga bagay bagay para lang ma-perfect niya. I can clearly see now, and to be honest, I despise myself. Hindi ko na nga alam kung may mukha pa akong maihaharap sa’yo pagkatapos mong malaman lahat. Pero mas gusto ko nang ipaalam sa’yo bago isipin ang kailangan kong gawin para maitama ang mga pagkakamali ko,” sa mga mata ni Leyla nap uno na ng luha, hindi niya kaagad na namalayan ang lagay ni Rui. Basa ang mga pisngi niya sa walang tigil na mahinang pag iyak, ang mga mata niya ay pulang pula at hindi na rin niya kayang tignan ng diretso ang babae na nakaupo lang sa harapan niya.
Leyla could feel the life lea
