Programmed Wife

Chapter 9

After a hot shower, Rui finally had the chance to enjoy his nice glass of wine. He dried his hair with a towel while plopping down at the soft comfortable couch. Minsan nalang siya nakakapagpahinga nang ganito. Kapag kasi lumabas na siya sa pintuan nitong condo unit niya, tiyak sunod- sunod na problema na ang nag- uunahan na humahabol sa kan' ya. Sa totoo lang, hindi niya naman gusto ang ganoong buhay, pero hindi maiiwasan dahil sa atensyon ng mga tao na kusa nalang dumadapo sa kan'ya.

Sino ba naman kasi ang hindi mapipilitan na kilalanin ang isang napakayaman at napaka guwapong business man katulad niya? Mabuti pa sana kung normal lang siya na boss, pero ang napili pa niya ay ang mag tayo ng isang entertainment company. Kaya nga kung minsan, imbis na sa mga talents na under sa kaniya, siya pa mismo ang gustong kilalanin ng media.

Sa tuwing makikita na siya sa mga press conference, mawawala na sa isip ng madla kung tungkol saan ang conference na 'yon. May bago ba na artista? Bagong drama series? O 'di kaya naman ay bagong movie? Wala na silang pakialam d'yan. Mauuwi na ang tanungan sa kung may girlfriend na ba si Rui, walang mintis 'yan. Sigurado na d'yan mapupunta ang lahat ng usapan.

Kung minsan nga, sa buong media coverage sa awarding ceremonies, siya na lang din ang laman. Kulang nalang siya na mismo ang magong artista sa sarili niyang entertainment company. Hindi mo naman masisisi ang taong bayan, talaga naman kasing kakaiba ang datingan niya. Lalo pa ngayon at nauuso ang mga kinakikiligan na CEO drama, tumpak na tumpak sa kan'ya.

"What the?" Halos ihagis niya ang cellphone nang makita ang napakaraming messages na natanggap mula sa phone number na hindi naman naka- register. Kahit na walang pangalan, alam na niya agad kung sino ito.

"Kuya Rui, please clear out your lunch time tomo-what the f*ck. Kuya Rui?" pagbasa niya rito. Si Kira na naman, hindi na talaga yata titigil ang babaeng ito. Uhaw na uhaw sa atensyon ni Rui. Magmula sa maging model siya under ng Phoenix Ent. hindi na siya huminto sa hidden agenda niya na harutin si Rui.

"Since when did I became her Kuya? Kira must be out of her mind, when will she ever stop?"

Sa totoo lang, isa si Kira sa napalaki nilang celebrity. Kahit na ang dami niyang issue at problema dahil na rin sa hindi kaaya- ayang pag uugali niya, pinipilit nilang burahin ang lahat. Sinusubukan pa rin nila na mabigyan siya ng magandang imahe. Sobrang dami na ang naging sakripisyo ng kumpanya para lang mapanatili si Kira sa kung nasaan siya ngayon.

Kung mawala man siya sa kumpanya, mararamdaman nila ang kawalan niya. Hindi man ganoon kalaki, may epekto pa rin sa kumpanya. At nanghihinayang din naman si Rui, dahil ang Phoenix ang dahilan kung bakit si Kira ang pinakakilalang modelo sa ngayon.

Ang problema nga lang, hindi na alam ni Rui kung papaano lalayuan ang babae. Noong huling pagkikita nila sa isang party, bigla nalang siyang pinagyayakap ng babae at ang natatandaan nalang niya ay nagising nalang siya sa ospital.

"Ano na naman kaya ang gagawin ko para makatakas dito?"

Saktong- sakto sa pagkausap sa sarili, biglaang tumunog ang telepono niya, it was Albert. As if he's on queue. Parang alam na niya talaga ang nangyayari lalo na kapag tungkol kay Rui.

"I want to burn you to death. Do you know that?" bungad niya.

"Thank you so much Mr. Rui, that's not why I'm calling you though."

"Spill it. I don't have much time for more stress today."

"Miss Kira is requesting a meeting tomorrow at lunch and I might have accidentally made things worse."

Hinilamos ni Rui ang mga palad sa kan' yang mukha. Hindi niya pa naririnig ang susunod na sasabihin ni Albert pero sa boses palang, alam na niya na hindi niya ito magugustuhan. Walang kahit anong balita na mula kay Kira ang magugustuhan niya. Imposible yata 'yon.

"What is it this time?" he asked.

"Sinubukan ko na pigilan ang kagustuhan niyang makipag- meet sa' yo. Pero hindi na umubra, pupunta na siya sa office bukas."

"Are you for real!" Rui stood up. His handsome face turned real grim. As if hearing a gruesome report.

"I am sorry Sir, mukhang desidido talaga siya na makita ka ulit."

"Last time when Kira won a chance to meet me face to face, it was hell!"

"I know Boss, it ended up with you losing consciousness when she threw herself at you. Pero malay mo kapag kasama mo si Leyla-"

Hindi pa man napatay ni Rui ang tawag, hinagis na niya ang cellphone sa sofa para matigil na ang usapan dahil unti-unting tumataas ang blood pressure niya sa mga pambihirang idea nitong sekretarya niya. Sa mga ganitong panahon na nakaka- irita ang mga hirit niya, natutuwa nalang talaga si Rui kapag naiisip niya na aalis na ito matapos ang isang linggo.

"Too many problems, and now this girl decided to be another one!" reklamo nito habang tinutungga ang isang baso ng wine.

With that, his entire night was ruined.

Leyla woke up extremely early in the morning. It is only two in the morning. She immediately stood up and walked straight to the kitchen of her spacious condo unit.

"Eggs and lots of milk, then maybe some bread for a little carbs, perfect!" sabi niya sa sarili habang hinahanda ang mga sangkap mula sa kan' yang ref.

"Today, I need to attend two meetings with Mr. Rui in the morning and stay with him through out the day. At noon, Miss Kira will stop by to have lunch with him and Mr. Albert tasked me to stay with them."

Inuulit niya kung ano ang mga isinulat niya sa kan' yang planner. Kung paano ang pagkakasunod- sunod at pagkakasulat niya noong gabi, ganoon din niya ito sinabi. Parang binabasa ang nakasulat sa kan' yang utak.

Her entire unit is very plain and boring. Walang kahit ano na espesyal. Parang kung paano niya lang nabili ang furnished unit, ganoon lang ito. Sa sobrang linis niya yata ay kahit anong bakas, wala siyang iniiwan sa bawat sulok.

Maingat din siya sa bawat kilos. Napahinhin niya habang hinuhugasan ang mga kagamitan niya na pinagkainan. Bahagyang nakaangat ang mahabang manggas ng kan' yang puting night gown. Ang kan' yang mahabang buhok, ngayon ay nakatali nang mataas. Sa kabila ng nakagawian niyang paggising nang napakaaga, ang kan' yang kutis ay napakakinis. Ang kan' yang mukha ay walang bahid ng kahit anong pagod. Literal, siya ay may kaanyuan na matatawag talagang perpekto.

Bago pa mag alas tres ng umaga, nakahanda na siya sa sala. Nakaharap sa kan' yang laptop habang nag- aabang nang nakangiti. Ilang sandali pa, pinanood niya ang paglipat ng mga daliri ng orasan para tumapat sa alas tres. Bakas ang kasiyahan at pagkasabik nang marinig ang tunog na galing sa kan' yang laptop.

"Papa," she called out sweetly. An old man wearing an all white attire smiled back at her on the screen. He has a weak looking smile, as if he was tired.

"Ayasya, how are you?" he asked, calling Leyla by her second name. This instantly made her feel warmth inside her heart since he's the only one that has ever called her that name and it brings back so much memories. Being apart doesn't help as well.

"I am doing well Papa, nothing out of the ordinary. I am now working at the company that Lady Ida has suggested for me to try out."

"I am very glad to hear that, I will also tell her the good news when I meet her later in the laboratory."

Leyla joyfully nodded.

"What did you eat for breakfast?"

Nag-ayos si Leyla ng pagkakaupo bago klarong sinagot ang tanong ng matandang lalaki.

"Eggs and milk for protein and two slices of bread for carbohydrates. Later before going to the office, I will take a croissant and coffee from the cafe that you like."

Tumango ang lalaki sa narinig na sagot. Bahagya rin siyang napangiti dahil sa pagsasalita ni Leyla.

"My dear Ayasya, you don't have to sound so stiff when talking to me or to anyone else, just speak casually. Parang kung paano kayo mag-usap na magkakapatid. I am not quizzing you or something," he joked.

Leyla giggled and nodded, "Sorry, I got a little to used to it."

"Anyways, when you go and buy your croissant, don't forget to buy some from your superior. I don't want you to look rude and selfish!" May pang-aasar pa sa tono ng pananalita ng lalaki na kaagad na inilingan ni Leyla.

"I will for sure Pa, don't worry. I never forget what you told me," she replied.

"Glad to hear that," he replied. "Are you being treated correctly?"

"By correctly, what do you mean?"

"I'm curious to know if you are being treated right by your boss of course."

"Yes I would say, most of the time we're not even seeing each other since my table is outside his office. But when I am with him, he is very respectful and nice."

Magsasalita sana ang lalaki pero napigil ng sunod- sunod na pagsasalita ni Leyla.

"What I don't understand though, is his behavior. He often looks at me in- paano ko ba 'yon masasabi? In shock? He always looked surprise or wondering about something whenever I see him. And for someone as well off and as elite as he is, I found out today that he doesn't know how to drink properly."

"He doesn't what?"

"He can't drink properly! I can't forget how he spilled all his water earlier while drinking, binuga pa niya. The spread of germs, oh gosh."

Malakas na halakhak ang narinig mula sa video call dahil sa pagtawa ng lalaki sa pandidiri ni Leyla. She is very animated when she talks, so her hand kept on projecting how the water have spilled and gushed out of his mouth.

"Ayasha, you never fail to amuse me," her father said. "Maybe this man that you are talking about, just found out how wonderful you are and that's why in your understanding, he is acting weird. Don't you think?"

"But based on my analysis of him-" Leyla was stopped by the loud clearing of throat that she heard from the gentleman on the other line.

"I guess I need to take that into consideration Papa, you are never wrong."