Mag-tatanghali na ng umalis ako sa san lazaro hospital.
Umuwi na din ako dahil naalala ko din yung pusang itim, hindi pa yun kumakain kawawa naman. Bago ako umalis sa hospital ay humingi pa ng tawad si sir kairo na ikinagulat ko dahil sa itsura ni sir kairo ay hindi naman halatang marunong siyang mag-sorry. dahil thankyou nga hindi marunong magsabi yun eh.
sinabi niya na next time nalang din namin pag-uusapan ang about doon sa sinasabi ni maam lorena. i'm still not agreing about it pero iyon na aagad ang sinabi niya sa akin. but what can i do? hindi ko man aminin pero naawa rin naman ako kay maam lorena. atleast in that way i can make her happy i guess.
i know iisipin niyo na bakit kailangan kong sundin ang wish niya? ni hindi ko naman siya kaano ano. and i guess ang maisasagot ko lang
