"Ano?!" sigaw ko sa kanya na siya namang ikinagulat niya kaya tuloy natumba kami at ang bike na sinasakyan namin.
"Aray!" reklamo namin nang sabay habang hawak-hawak namin `yung parte na masakit sa `min. Noong nagka-tinginan naman kami, natawa kami pareho. Maya-maya lang, narinig ko ang pag-ring ng cellphone kong de-flashlight.
Kutong Lupa calling...
Sinagot ko na `yung tawag niya.
"Yo?" masaya kong bati sa kanya.
“Gabby...” para namang nabuhusan ako ng malamig na tubig nang marinig ko ang boses niya.
Teka...ano bang nangyari sa kanya?
"Aubrey! Bakit ka umiiyak?"
Hindi lang naman kasi siya umiiyak eh. Para na siyang humahagulgol pero hindi naman ganoon kalakas.
“Gabby... Kailangan kita,” pagkasabi niya nun, tumayo ako mula sa kanina na pagkaka-upo ko sa sahig gawa ng pagka-bagsak
