Chapter Twenty Nine
Nagising ako dahil sa dumapong tuyong dahon sa mukha ko. Dumilat ako ng bahagya. Medyo masakit ang likod ko at mga braso ko pero kakayanin kong makatayo. Nakita ko si Liam, tinapik ko ang pisngi nya. Nagising sya. "Hey." he whispered at maluha luha ako sa nangyari sa amin. "Why did you jumped?" "You're clumsy.." Nagulat ako. Bumangon kaming dalawa. Napansin ko ang ilan gasgas sa braso nya at binti. "Okay ka lang ba! Walang masakit sayo?" umiwas sya ng aakma ko syang hawakan. "We need to walk forward. Kailangan makahanap tayo ng masisilungan, and we need water. Wala tayong kahit anong dala." naiinis sya the way he talked. Dahil sa pagkadulas ko, lalong lumala ang problema namin. Ngayon wala kaming kahit isang dala. Naiintindihan ko naman sya pero di lahat ng ito dapat idaan sa init n
- Writer
