C8- Where's Marites?
1021 Words
"What the-" tanging nasabi ko. Mabilis akong dumapo sa kanila nakalimutan na ang iniutos ni Ter sa akin na napamura na lang bago nagmadaling lumabas habang hila- hila si Marites.
"What happened?" utal- utal at hapong saad ko kahit hindi naman ako tumakbo. Napaluhod na lang ako sa harap ni Doc Blue na panay ang revive kay Nana. His shirt is at Nana's head, used as pillow.
"We need to bring her now at hospital." He checked the pulse bago ito inakay at inilaas nang marinig amin ang telepono kong panay ang on and off dahil sa isang tawag.
Ter was outside of the gate na kaya naman ako na ang nagbukas ng gate to give way kay Doc Blue na dala si Nana. Hindi naman ako nagpaiwan at nang makasakay na sa likuran silang dalawa ay sumakay naman ako sa shotgun seat. Napatingin naman sa akin si Ter na nagulat yata sa presensiya ko pero hindi nalang umimik at nag- drive na lang.
Nasa kalagitnaan kami papuntang hospital nang abutan ako ni Ter patago ng tissue box. Hindi ko namalayang may luha na pa lang tumulo sa pisngi ko. he just nodded at me nnag mapatingin ako sa kaniya, tinanggap ko nalang di iyon.
I was wiping my tears off nang makarating na kami sa harap ng hospital kung saan may mga nurses at aid na kaagad na nakahanda sa labas. Doc Blue wa sthe first one who got off para kunin si Nana sa loob ng kotse at ilagay sa stretcher na nakahanda.
Siguradong namumula ang ilong at tenga ko nito which is kapansin pansin kapag umiyak ako o galing sa iyak. Sakto namang dumating sina mom and dad pati kuya and Doc Blue's parents nang ipasok na si Nana sa loob ng hospital.
"She'll be fine." Napakurap naman ako nang lapitan ako ni Doc Blue na mukhang nakalimutan yatang wala siyang damit.
Ter who's been constantly laughing from then on, laughed when kuya butted in between us at padabog na itinapon sa dibdib ni Doc Blue ang isang shirt niya. Bahagya akong natawa nang makitang pang- gym ang nakuha niya, mukhang dahil yata sa taranta ay hindi na niya iyon napansin.
"No hug Elton. Shut it." Striktong saway nito at inakay ako papasok ng hospital habang hawak ako sa balikat na tila ba binabakuran ako.
Doc Blue chuckled habang sinusuot ang bigay ni kuya ng shirt. Huling lingon ko ay nagmamadali itong lumiko sa isang bahagi ng hospital habang may nakasunod sa kaniyang nurse base sa suot nito. he was holding a chart for the knowledge I little know.
"She'll be fine Pinks." Napaangat ako ng tingin kay kuya sa sinabi nito. I sighed bago humilig s abalikat niya habang naghihintay kami dito sa labas ng private room ni Nana.
Hindi na ito idineretso nina moma nd dad sa emergency room base na rin sa sinabi ni Doc Blue. Nagulat na lang ako nang si Doc Blue ang unang taong lumabas ng room. Nagtagpo nag mga mata namin. Siguradong panay ang singhot ko noong panhaong iyon.
He glanced at my brother. "You can go inside." Napatango naman ako at mabilsi na tumayo, iniwan ko naman silang dalawa doon dahil sa bagal ng kilos ni kuya.
"Nana..." mahinang pagtawag ko. She was half awake mom said. Buti nalang daw na si Doc Blue ang unang nakakita kay Nana na antumba sa kusina.
"Sabi ko naman kasi sayong magpa- check up ka 'di ba." Naninisi kong saad habang panay ang singhot. Napangiti naman ito at hinaplos ang ulo ko.
"Hasta na, ayos lang ako iha." Nakangiting saad nito. Tumango naman ako at gumilid para bigyan ng espasyo sina mom and dad sa tabi niya na mukhang kanina pa din nag- aalala at makausap siya.
I was wiping my tears with my own hands nang may naglagay ng panyo sa isa kong kamay na nasa kandungan ko at nakapahinga.
"Don't cry. Look, she's fine. she'll be fine, I'll make sure of it." Nakilala ko kaagad na si Doc Blue ito. Namtaan ko naman si kuyang dumaan sa harapan namin at walang reaksiyon na anupo doon sa 'di kalayuan sa main habang nakay Doc Blue ang mga mata.
"Anong pinag- usapan niyo?" Hindi ko napigilang tanungin siya. Mahinang tawa lang naman ang sinagot nito sa kain an ikinakunot ng noo ko.
"It's nothing that you should be worried of." Sa sagot niyang iyon na hindi ko maintindihan ay tumango na lang ako.
"She was shocked of the pain and couldn't breath after." Napalingon ako sa katabi ko nang magsalita ito tungkol sa kalagayan ni Nana.
"That was, uh- her case." Awkwardness swallowed us. Straight na lang akong tumingin kay Nana na kausap pa din sina mom and dad. Kuya is on his phone naman kaya siya lang talaga nag makausap ko.
"It's not fatal though but I recommend you guys to admit her in here para ma- thorough check ko tomorrow." Napatango naman ako sa sinabi niya. "Thank you." I smiled.
"You know what?" Napataas naman ang kilay ko sa kaniya. Kung hindi naman nakakalito ay awkward ito kung makipag- usap sa akin. "What?" I sniffed.
Mahina itong natawa nang marinig ang pagsinghot ko. "You should trust my skills you know." Natawa na lang din ako sa sinabi nito. "Hindi ko naman kinuwestiyon 'yon a." Natatawang sabi ko.
"Okay, you said so." Kibit na saad nito. "Uh- can I take you home?" Napakunot naman ang noo ko sa sinabi nito. Mariin itong napapikit, frustrated din sa pagkakamali niyan. Natawa na lang ako sa hitsura nito.
Sabay kaming napalingon kay kuya na padabog na inilapag ang telepono sa mesa. Natawa naman sina mom, dad, at Nana. "Yeah, I guess you should take my kids Elton." Kuya snorted with how mom called us na ikinatawa lang ni mom.
Tumayo na din ako dahil gusto ko na din magpahinga, baka bukas na lang ako mag- aaral. This night was stressful at sa pag- aalala ko ay malabong makapag- aral pa ako.
"Where's Ter, Ton?" Napalingon kami sa pintuan nang dumating ang parents niya na hinahanap ang kapatid niya.
Well. that makes me wonder...
"Where's Marites?"
- Writer
