Chapter Twenty-Four

1310 Words

MITSUHA LEIGH  Inis kong naihagis ang Samurai ko sa higaan ko dahil sa kahihiyan kanina. Nakakainis talaga! Bakit sa harapan pa nya ako nag pakita ng emosyon at ang mas nakakahiya pa ay nag blush ako! Buset! Maliligo nalang ako para mawala tong inis ko. Matapos kong maligo ay gumaan na ang pakiramdam ko. Napaupo ako sa Higaan ko at kinalimutan ko narin ang nagyari kanina isang simpleng bagay lang yun. Marami pa akong dapat isipin. Naalala ko yung sinabi ng kawal kanina pupunta ako sa Main Bank at kakausapin ko narin ang tao doon para makagawa ako ng account  para sa mga pera. Napagisip isip kona , ang pag patay sa mga halimaw ang syang makakatulong saamin ni Kuya para mabuhay sa lugar na ito. Ayokong pumasok sa paaralan. Siguro sa Gubat nalang kami titira ni Kuya. Malayo sa la

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD