Chapter Thirty-Two

1198 Words

MITSUHA LEIGH Napakuyom nalang ako ng kamao dahil mukang alam ko na kung bakit sila nandidito. Hindi ako tanga , sila nanaman sigurado ang pinadala ng academy para papasukin kami doon. Pero ayoko talaga. "Umalis na kayo hindi ako sasama" Malamig kong sabi sa kanila at nag tuloy tuloy na ako sa bahay namin alam kong nagtataka sila dahilang panget ng nakikita nila mula sa labas ng illusion pero ika nga nila looks can be Deceiving. Pero naramdaman kong sumunod sila saakin na lalo kong kinainis kaya napalingon ako sa likod ko at tinanggal ang hood ko at doon nakita ko ang mga muka nilang manghang mangha dahil sa nakita nilang malaking bahay namin. Hindi mo talaga aakalain dahil ang panget niyon sa labas. "Nagkita rin tayo sa wakas" Halos mapatalon ako ng may magsalita sa tabi ko at

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD