My Doctor Uncle, Forbidden Love (SPG)

Kabanata 3

Pagpasok nila sa condo, dumiretso si Logan sa kwarto, hindi man lang lumingon kay Dina. Padabog niyang isinara ang pinto, halos ikinatalon ng dalagita ang biglaang tunog ng pagsara. Naiwan siyang nakatayo sa sala, pinagmamasdan ang malamig na espasyo ng unit kasing lamig ng doktor.

“Maligo ka, ayaw ko ng basura sa pamamahay ko!” mariing turan ng binata.

“Wala po akong damit…” mahinang wika ng dalagita. Napakunot ang noo ni Logan.

“Nasaan ang mga gamit mo?”

“Kinuha po kanina ng mga batang kalye.”

“f**k!” dumagondong ang boses ng doktor. Stress na nga siya sa ospital hanggang dito ba naman stress pa rin siya?

“Nag-aaral ka ba?”

“Dati po—”

“So bakit wala kang utak? Hinayaan mo lang na tangayin ng mga ‘yon ang gamit mo? hindi ka ba nag-iisip?”

Napayuko ang dalagita. Hindi niya akalain na ganito pala kasama ang kapatid ng Papa niya. Kung pagsalitaan siya akala mo ito ang nagluwal sa kanya.

Pumasok sa loob si Logan tas nang bumalik may dala itong t-shirt at short saka tuwalya saka hinagis lang sa kanya.

“Uncle—”

“Makinig ka sa sasabihin ko at intindihin mo dahil ngayon ko lang ‘to sasabihin!”

Nakapameywang sa kanya ang doktor at nakataas sa ere ang hintuturo nito na para bang dinuduro siya.

“Hindi ka puwedeng magtagal dito sa condo ko. Bibigyan kita ng isang linggo para mag stay at sa loob ng isang linggo wala kang ibang gagawin kundi ang matulog lang dito. Gusto ko paggising ko sa umaga wala ka na dito tas sa gabi naman maghihintay ka diyan sa labas ng pinto kung kailan ako makakauwi. Naiintindihan mo?”

“O—Opo, uncle.” Sagot ng dalagita.

“Sir. Sir ang itawag mo sa akin dahil hindi kita pamangkin. Ayoko magkaroon ng pamangkin sa lahi ng tatay mo, naiintindihan mo?”

“O—Opo, sir.” Tugon ng dalagita.

Tinalikuran na siya ni Logan at pumasok muli ito sa loob saka paglabas nito ay may suot na jacket at susi ng sasakyan saka padabog muli na lumabas.

Sa labas, mabilis na minaniobra ni Logan ang sasakyan, hindi man lang alintana ang mga ilaw ng siyudad na dumaan sa kanyang paningin. Naisip na naman niya si Sofia at ang galit, ang pagkabigo, at ang sakit na paulit-ulit na sumasakal sa kanya.

Pagdating niya sa isang high-end na bar, hindi na siya nagdalawang-isip pang pumasok. Direktang dumiretso siya sa counter at umorder ng inumin.

“Whiskey,” maikli niyang sabi sa bartender. Tumalima naman agad ang lalaki.

Napasandal siya sa upuan, pilit na pinipigilan ang mga alaala ni Sofia na bumabalik sa isipan niya. Ngunit paano nga ba niya makakalimutan ang isang babaeng naging bahagi na ng buhay niya ng ilang taon? si Sofia ang first love niya, high school pa lang magkarelasyon na sila hanggang sa naging modelo ito sa ibang bansa. Sinuportahan niya. Noong intern niya nagpropose siya kay Sofia at umu-oo naman ito kaya walang mapaglagyan ang saya niya.

Ngunit isang araw, kung kailan tumanda ang ama niya ay saka pa ito nag-asawang muli sa isang widow rin at may anak sa unang asawa ‘yon ay si Francis.

Noong una ay maayos naman ang stepbrother niya, mabait ito at marunong rin sa negosyo kaya mas lalo itong nagustuhan ng ama niya. Siya naman ay pinili ang medisina ito talaga ang pangarap niya mula pa maliit siya.

At isang araw biglang nagtapat sa kanya si Sofia na buntis ito kay Francis. Hanggang ngayon hindi niya maintindihan kung anong nagustuhan ng ex-girlfriend niya kay Francis bukod sa mas matanda ito sa kanila ng 6 years. Kung usaping guwapo at pera siya ang mas lamang at mas lalo na pagdating sa kama.

Nasuntok niya ang lamesa, sabay kuha ng saka tinungga ang alak, hinayaang dumaloy ang init nito pababa sa kanyang lalamunan.

Habang unti-unting nauubos ang laman ng baso niya, isang babae ang lumapit sa kanya. Maputi ito, may mahabang buhok, at halatang sanay makipaglaro sa mga lalaking tulad niya—mga lalaking may bitbit na problema at gustong takasan ang realidad.

“Mag-isa ka lang?” malambing ang tono ng babae, sinabayan pa ng mapanuksong ngiti.

Hindi sumagot si Logan. Pumikit siya ng bahagya at muling tinungga ang alak. Pero hindi iyon naging dahilan para lumayo ang babae. Bagkus, mas lalo itong lumapit at marahang hinaplos ang braso niya.

“Parang ang bigat ng mundo mo,” anito, dumidikit na ang katawan sa gilid niya. “Baka kailangan mong may kasama ngayong gabi.”

Bumuntong-hininga si Logan. Sa loob-loob niya, alam niyang mali. Hindi siya ganitong klase ng tao. Pero sa ngayon, wala siyang pakialam.

Hinayaan niyang lumapit pa ang babae. Naramdaman niya ang malalambot nitong daliri na gumapang sa dibdib niya, ang init ng hininga nito na dumikit sa leeg niya.

“Halika,” bulong nito sa kanya.

Hindi na siya nag-isip pa. Tumayo siya, hinawakan ang kamay ng babae, at walang sabi-sabing dinala ito sa isang pribadong lounge sa loob ng bar.

Sa gabing ito, gagamitin niya ang katawan ng babaeng ito para malimutan ang sakit.

Sinugod siya ng halik ng babae pero agad siyang umiwas tumawa ang babae.

“Don’t kiss me!” mariin niyang turan. Hindi siya nagpapahalik o nakikipaghalikan sa hindi niya mahal. Pero sa kabila ng mariin niyang turan, hindi natinag ang babae. Bagkus, marahan nitong hinaplos ang kanyang dibdib, pababa sa kanyang tiyan, hanggang sa marating ang sinturon niya.

“Relax, pogi. Wala akong balak halikan ka kung ’yan ang ayaw mo.”

Isinandal siya ng babae sa isang madilim na sulok ng bar. Nagsimula itong haplusin siya, idinidikit ang katawan nito sa kanya, habang ang malambot nitong kamay ay dumudulas pababa.

Isang malalim na hinga ang pinakawalan ni Logan nang maramdaman ang palad ng babae na walang pag-aalinlangang dumapo sa harapan ng pantalon niya. Sinimulan nitong pisil-pisilin siya, tila sinusukat ang katigasan niya kahit pa suot pa niya ang tela.

“s**t ang laki?!” bulalas ng babae sa kanyang tainga, ang mainit nitong hininga ay dumampi sa kanyang leeg.

Hindi sumagot si Logan. Hindi niya alam kung epekto ba ito ng alak o ng matinding pagngugulila kay Sofia pero hindi niya inawat ang babae nang simulan nitong luhuran siya.

Dahan-dahang binaba ng babae ang zipper ng kanyang pantalon, saka inilabas ang naninigas na niyang p*********i. Wala itong inaksayang oras agad nitong dinilaan ang kahabaan niya bago tuluyang isinubo nang buo.

Napakapit si Logan sa dingding, pinipigil ang sariling mapaungol. Mainit. Basa. Mahigpit ang pagsupsop ng babae, halatang bihasa ito sa ginagawa. Pero kahit anong husay ng bibig nito, kahit gaano kasarap ang pakiramdam, iba pa rin ang nasa isip niya.

Si Sofia.

Habang pinapaligaya siya ng estrangherang babae, imbes na malunod sa sarap, mas lalo lang siyang nabigo. Dahil kahit kanino siya mapunta, kahit ilang babae pa ang sumubok paligayahin siya, wala pa ring makakatumbas sa babaeng gusto niyang makalimutan pero hindi niya magawa. Tinulak niya nang malakas ang babae dahilan ng pagtihaya nito.

“Bakla ka ba?” tumawa ang babae. Umigting ang panga niya, pero sa halip na patunayan ang kasarian mas pinili niyang ‘wag na lang patulan ang panutsada nito sayang ang oras at wala siyang dapat ipaliwanag.

Inayos niya ang sarili at galit na lumabas ng bar.

*****

Mabigat ang mga hakbang ni Logan pagkarating niya sa condo. Lasing siya, pero hindi sapat para hindi niya maalala ang inis na bumabagabag sa kanya. Napuno ng alak ang sistema niya, pero wala itong nagawa para mapawi ang bigat ng kanyang isipan.

Binuksan niya ang pinto, tinanggal ang sapatos at jacket niya, saka pumasok sa kwarto pero agad siyang napatigil. Nang matanaw ang dalagitang si Dina sa kama niya.

Payapa itong natutulog, ni hindi man lang nagising sa pagbukas niya ng pinto. Tila Mabilis na sumiklab ang inis sa kanya at agad niya itong nilapitan at sininghalan.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” sa sobrang lakas ng boses niya ay naalimpungatan ang mahimbing na tulog ng dalagita.

“Uncl—Sir?” bakas ang mapungay na mata ng dalagita. Halatang inaantok pa ito pero natatakot rin.

“Anong ginagawa mo sa kama ko?” mariin niyang tanong.

“Ah… sorry po.” Dali-daling bumangon si Dina.

“Sa sala ka matulog,” madiin niyang utos.

“Hindi po ako do’n kasya maliit lang ang sofa baluktot ako do’n.”

“Wala kang karapatan tumanggi kung ayaw mo, lumayas ka!”

Hindi nakapagsalita si Dina ayaw niya rin umalis kasi sa bangketa madumi, maingay at makati.

Ngunit wala nang nagawa ang dalagita nang hinawakan ang braso nito at marahang itinayo mula sa kama.

“Hindi ito kwarto mo. Doon ka sa sala!” turan ng binata tas pinagpagan pa nito ang kama.

Pagbagsak ng katawan ni Logan sa kama, agad siyang napapikit, at dahil sa tama rin ng alak kaagad siyang nakatulog.

Kinabukasan…

Naunang nagising si Dina masakit ang mga binti niya dahil hindi siya nakatulog nang maayos. Dumiretso siya sa banyo at umihi. Pagkatapos ay naghilamos siya at gagamit sana siya ng sabon at toothbrush na extra nakalagay sa lagayan. Kaso baka pagalitan siya ng uncle niya.

Nagmumog na lang siya ng tubig at hilamos na tubig lang din. Pagkalabas niya sa banyo ay dumiretso siya sa ref at binuksan niya ‘yon para sana uminom lang ng tubig pero natakam siya sa pagkain. Hindi niya alam kung anong klaseng pagkain pero sa hitsura pa lang tiyak na masarap.

Napapalunok na lang siya at pilit ang matang binawi. Bawal siya kumain o kahit pala tubig baka magalit sa kanya si Logan at hindi na siya patulugin. Kahit sa gabi na lang, kailangan niya ng masisilungan.

Sa halip, sa gripo siya sa banyo uminom gawa ng nawasa. Atleast dito hindi halata na gumamit siya ng tubig.

Pagkatapos ay kinuha niya ang hinubad niya kagabi at nilagay niya sa plastic na kinuha pa niya sa basurahan.

Nilingon niya ang kuwarto ni Logan tahimik tulog pa rin ang binata. Kailangan niya nang umalis kasi ‘yon ang sinabi nito kagabi dapat magising ito wala na siya dito sa condo.

Nakababa siya ng building na maayos, hindi kailangan kaladkarin ng guard katulad no’ng ginawa sa kanya kagabi.

Yakap niya ang plastic at naglakad-lakad na hindi alam kung saan patungo.

Napatingin siya sa kalangitan, madilim pa rin ang langit at marami pang mga ilaw ang mga sasakyan at mga gusali. Siguro alas kuwatro pa lang ng umaga kaya malamig pa rin.

Bigla niyang nakita ang ama niya, bumibili ito ng manggang hilaw sa tabi. Papasok na sana ang ama niya sa sasakyan pero tumakbo siya agad.

“Papa!” sigaw niya at napalingon sa kanya ang ama.

“Dinah?” nagulat ito nang makita siya.

“Anong ginagawa mo dito? ‘diba at sabi ko kahit itaboy ka ni Logan ‘wag kang aalis do’n?” pinagalitan pa siya nito.

“Ayaw niya sa akin, Papa. Ilang beses niya akong pinapalayas ngayon nga sabi niya kapag nagising siya dapat wala na sa condo niya.” Umiyak na siya.

“Anak ng putsa naman Dinah!” pigil ang galit ng ama niya.

“Kunin n’yo na po ako Papa isama n’yo na po ako sa inyo ni auntie.” Nagmamakaawa na siya, hinawakan niya ang braso ng ama niya ngunit iwinaksi lang siya nito.

“Diba at sabi ko ‘wag ka magpapakita sa akin lalo na kay Sofia. Alam mo naman na ayaw niya sa ‘yo at buntis pa siya kaya ‘wag mong stress-in. Malaki kana, Dinah. Sa susunod na buwan dese otso kana, matuto kang tumayo sa sarili mong mga paa! Magtrabaho ka!”

“Wala naman akong alam dito sa Manila, eh. Kahit kunin n’yo na lang akong labandera ninyo kahit hindi ako magpakita kay auntie Sofia, Papa!”

“Putangina mo, ‘wag mo akong ginagalit, Dinah!” Dumukot ng pera ang ama niya ang sukli sa pinamili nito hindi manlang umabot ng isang libo.

“Simula ngayon ‘wag ka na magpapakita pa sa akin. Bahala kana sa buhay mo!” turan pa ng ama at pinagduldulan sa kanya ang mga barya.

“Papa!” umiyak siya nang malakas pero hindi manlang naawa sa kanya ang ama. Sumakay pa rin ito sa kotse nito at mabilis na pinaharorot.

Hinang-hina siya napaupo sa gilid at umiyak nang umiyak. Maiintindihan pa niya kung hindi siya tanggap ng stepmother niya pero ang itakwil ng sariling ama, para bang mga patalim na sumasaksak sa puso niya.

Napakaraming tao sa mundo, pero ni isa walang may gusto sa kanya, sa murang edad, hindi niya naranasan kung paano maging masaya, kung paano mahalin ng isang magulang—sa halip, ipinamulat sa kanya kung paano mabuhay ng nag-iisa.