Nakaupo lamang ako sa tabi ni Juanna habang sinusuboan ko sya ng pag kain. Nanghihina parin sya dahil sa nangyari kanina. Ang sabi nya ay para raw syang na hipnotismo ng may narinig syang tinig ng babae at tinatawag daw ang kanyang pangalan. Kanya raw iyong sinundan at kahit anong pilit nyang umalis at huwag pansinin ang tinig na iyon ay hindi nya magawa.
Ang huli nya lang daw na naaalala ay papalubog na sya sa dagat. Pinili kong huwag ng sabihin sakanya na si Agua ang may kagagawan noon. Ayukong matakot sya at mangamba. Ang buong akala kasi nya ay ligtas na kami ngayon dahil narito na kami sa lupa.
Makapangyarihan ang mga engkanto sa dagat. Lalo na si Ama. Kaya alam kong kahit saan kami mag tago ay mahahanap at mahahanap nya kami. Hanggat may dagat ay hindi kami magiging ligtas ni Juann
