Los Angeles, USA – 2017
Ang lamig ng winter sa Los Angeles ay tila wala sa kalingkingan ng lamig na nararamdaman ni Adrian sa kanyang puso. Isang taon na ang nakalipas mula nang umalis siya ng Pilipinas, isang taon ng pagtitiis at pag-iisa. Kahit anong gawin niya, palaging bumalik sa kanyang alaala ang mga ngiti ni Danica, ang init ng kanilang mga yakap, at ang mga pangakong binitawan sa ilalim ng mga bituin sa Sta. Ignacia.
Sa kanyang maliit na apartment malapit sa university, nakaupo si Adrian sa harap ng kanyang laptop, nagsusulat ng isang email na hindi niya maipadala. Ito na ang ika-57 na sulat na nais niyang ipadala kay Danica, ngunit hindi niya magawa dahil sa mahigpit na pagbabantay ng kanyang mga magulang. Sila ang nagpapaaral sa kanya, at alam niyang kapag nalaman nilang patuloy pa rin siyang nakikipag-ugnayan kay Danica, baka tuluyan na siyang itigil sa pag-aaral.
Biglang may kumatok sa pinto. "Adrian, bukas na 'to! Alam kong nasa loob ka!"
Kilala niya ang boses na iyon. Ito si Megan Reyes, ang kaibigan ng pamilya na patuloy na nagpaparamdam sa kanya. Parehong sila nag-aaral sa University of Southern California, at kahit anong gawin niyang pag-iwas, parang palaging may destiny na nagtutulak sa kanila palapit sa isa't isa.
Binuksan ni Adrian ang pinto. "Megan, ano'ng kailangan mo?"
"Ang sungit mo naman," anito't ngumiti. "Gusto lang kitang anyayahan para sa party sa bahay namin bukas. Birthday ng tatay ko. Andun din ang mga magulang mo."
"Alam mo namang hindi ako mahilig sa mga party."
"Alam ko. Pero kailangan mong pumunta. Para sa negosyo ng pamilya niyo," mariin niyang sabi. "At saka... miss ka na ng nanay mo."
Tumango si Adrian. "Sige, pupunta ako. Pero sandali lang."
...
Sa Pilipinas - Sta. Ignacia
Samantala, sa Pilipinas, si Danica ay patuloy sa kanyang pang-araw-araw na buhay - trabaho sa umaga bilang cashier sa grocery store, klase sa gabi para sa kanyang kursong Accountancy. Dalawang taon na ang nakalipas mula nang umalis si Adrian, at kahit paano'y nasanay na siya sa pag-iisa.
Si Gerald, ang kanyang kaibigan at kasama sa trabaho, ang naging pinakamalapit sa kanya sa loob ng dalawang taon. Alam ni Gerald ang tungkol kay Adrian, at buong-pusong nirerespeto ang paghihintay ni Danica.
"Isang taon na lang, gagraduate ka na," sabi ni Gerald habang naglalakad sila pauwi mula sa university. "Ano'ng plano mo pagkatapos?"
"Magtratrabaho sa isang malaking kumpanya," sagot ni Danica. "At... maghihintay."
"Alam mo, Danica, hanga ako sa'yo. Dalawang taon ka nang naghihintay, at hindi ka nanghina."
"Mahal ko si Adrian, Gerald. At naniniwala akong babalik siya."
Tumahimik si Gerald. Alam niyang may gusto siya kay Danica, ngunit mas nirerespeto niya ang nararamdaman nito para sa iba.
...
Sa Amerika - Ang Party
Nakasuot ng simpleng button-down shirt at maong, pumasok si Adrian sa malaking mansyon ng pamilya Reyes. Agad siyang sinalubong ng kanyang mga magulang.
"Napakaganda ng bahay na 'to, 'di ba?" anang kanyang ina. "At si Megan, napakaganda at napakabait. Sana mag-effort ka naman para makilala siya nang mabuti."
"Ma, huwag niyo naman akong pilitin," mariin niyang sabi.
Biglang lumapit si Megan, nakasuot ng magarbong gown. "Adrian! Salamat at dumating ka!"
Habang nag-uusap ang dalawa, napansin ni Adrian ang mga titig ng kanyang ama - may kahalong pangamba at panghihikayat. Alam niyang may malaking negosyong pinag-uusapan ang kanilang pamilya at ang pamilya Reyes, at tila ba ang kanilang relasyon ang magiging susi upang mapagtibay ito.
...
Lihim na Pag-uusap
Nakalapit si Adrian sa kanyang ama sa may balcony. "Tay, kailangan nating mag-usap."
"Alam ko kung ano'ng sasabihin mo, anak. At hindi pwede. Kailangan natin itong negosyo. Malapit nang magsara ang dalawa sa ating mga pabrika. Ang pamilya Reyes lang ang makakapagligtas sa atin."
"Pero Tay, hindi pwede na isakripisyo ang kaligayahan ko para lang sa negosyo!"
"Anak, sa totoong buhay, maraming bagay ang isinasakripisyo para sa pamilya. Isa ka na riyan."
...
Pagtatalo
Nang gabing iyon, pag-uwi ni Adrian sa kanyang apartment, nagdesisyon siyang tumawag kay Danica. Alam niyang delikado ito, ngunit kailangan niyang marinig ang boses nito.
"Hello?" ang boses ni Danica sa kabilang linya.
"Danica... ako 'to. Si Adrian."
"Adrian! Napakagandang marinig ang boses mo! Kamusta ka na?"
"Mahirap, Danica. Sobrang hirap. Pero... miss na miss na kita."
"Miss na miss na rin kita, Adrian. Kailan ka ba babalik?"
"Hindi ko alam. Pero... may problema. Pinipilit akong pakasalan ng magulang ko ang isang babae dito. Para sa negosyo nila."
Natahimik si Danica. "At... ano'ng gusto mong gawin?"
"Lalabanan ko, Danica. Hindi ko iiwan ang mga pangarap natin. Maghihintay ako hanggang sa makahanap ako ng paraan para makauwi."
...
Pag-amin ni Gerald
Kinabukasan, habang nagtatrabaho si Danica sa grocery store, bigla itong nilapitan ni Gerald.
"Danica, kailangan nating mag-usap," anito nang seryoso.
"Ano'ng nangyari, Gerald?"
"Alam kong mahal mo pa rin si Adrian. At nirerespeto ko 'yun. Pero... mahal na mahal kita. At kailangan kong aminin 'to sayo. Ayokong maging dahilan ng kalituhan mo, pero ayoko ring mabuhay nang hindi nasasabi ang nararamdaman ko."
"Gerald... hindi ko alam ang sasabihin ko..."
"Hindi kita minamadali, Danica. Sabihin ko lang na nandito lang ako. At kung sakaling... kung sakaling magbago ang isip mo, alam mong nandito lang ako."
...
Desisyon ni Adrian
Nang gabing iyon, matapos ang mahabang pag-iisip, nagdesisyon si Adrian. Tiniyak niyang wala nang makikinig, at tumawag siya sa kanyang kaibigan sa Pilipinas.
"Luis, kailangan ko ng tulong mo. Gusto ko nang umuwi. Kahit anong trabaho na lang ang gawin ko dito, hindi ako magiging masaya hanggang wala ako kay Danica."
"Bro, sigurado ka ba? Malaki ang isasakripisyo mo."
"Oo, Luis. Handang-handa na ako. Ibebenta ko na ang kotse ko, at kung ano pang ari-arian ko dito. Basta makauwi lang ako."
...
Wakas ng Kabanata
"Sa kabila ng mga pagsubok at pagdurusa, nanatiling matatag si Adrian at Danica sa kanilang pagmamahalan. Ngunit ang mga bagong tauhan sa kanilang buhay - si Megan sa Amerika at si Gerald sa Pilipinas - ay patuloy na sumusubok sa katatagan ng kanilang pagsasama. Habang papalapit ang mga pangyayaring magpapabago sa lahat, ang tanong ay nananatili: Hanggang kailan magtatagal ang paghihintay? At sino ang magiging tapat hanggang wakas?”