Keith
Nandito ako ngayon sa opisina ko, mag aalasais na din ng hapon at napakalungkot ng paligid kapag wala si Luna. Pakiramdam ko mag isa ako. I feel so tired and exhausted with all of these mess and workload. I stretched my back in my swivel chair where I was currently sitting and doing nothing but to stare blankly at the chandelier. Maya mya pa ay napa-angat ako ng tingin nung marinig kong bumukas ang pintuan ng opisina ko. It was Luna who entered. Hindi siya kumibo at nilapag niya lang ang isang puting envelope sa harapan ko. I took a deep sigh and shook my head. “What is this Luna?!” Seryoso at takang tanong ko sa kaniya kahit pa nabasa ko na na-resignation letter yo’n.
Sinundan ko siya ng tingin at nakita kong dumiresto siya sa table niya para mag ligpit ng mga gamit niya. Tumay
