KINAUMAGAHAN, nagising si Savannah na mukha agad ni Noah ang namulatan ng mga mata niya. Hindi niya tuloy mapigilang mapangiti, ngunit hindi umabot sa mga mata niya ang ngiting iyon.
Pinagmasdan niya ang nobyong nakahiga patagilid, paharap sa kanya. Natatamaan ang gwapong mukha nito ng liwanag na galing sa papasikat na araw. He's sleeping peacefully walang kaalam-alam na ito ang huling araw na magkakasama sila.
Pinadaanan ng hintuturo niya ang matangos na ilong ng nobyo pababa sa mga labi nitong bahagyang nakaawang.
Ito na ang huling araw na masisilayan niya sa umaga ang mukha ni Noah. Huling araw na maririnig itong tumawa huling na makakasama, huling mahahalikan at mayayakap.
Hindi niya alam kung kakayanin ba niya iyon. Dahil ngayon pa lang parang dinudurog na ang puso niya. Masak
