“You don't have to worry about me, Hon. Kaya kong mag tiis.” saad niya sa mahinang boses habang niyayakap si Ashley.
“Pero—”
“I know. Matulog nalang tayo, hmm?”
Ayaw niyang isipin ni Ashley na hindi siya makakapaghintay. Na baka gusto lang niya maka-homebase na kahit masama ang pakiramdam ni Ashley ay pipilitin niyang maangkin ito. No, he is not like that.
Kahit sobrang galit na galit na itong nag huhumindig niyang pagkalalakí mas pipiliin niya paring saktan nalang ng puson.
He can wait. May panahon parin naman para doon. Hindi dapat puro kalibugan lang nasa isip niya dahil mas gugustuhin niyang respetuhin ang babaeng mahal niya.
Nang hindi parin makatulog si Ashley dahil sa sakit ng ulo dulot ng dalaw naisipan niyang bumaba muna at ipinagluto ito ng mainit na soup.
Nasanay na siy
