Chapter 28

2270 Words

RACHEL Pabaling-baling ako sa higaan. Napatingin ako sa orasan. Alas onse na ng gabi. Syete! Hindi ako makatulog! Umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Amanda sa akin kanina. "Kapag hindi mo nilayuan si Dylan. Kalimutan mo ng magpinsan tayo, Rachel." Napabangon ako sa kama nang muling pumasok iyon sa isip ko. Ginulo ko pa lalo ang buhok ko dahil halos magawang kalimutan ng isip ko ang mga sinabi ng pinsan ko. Napatingin ako sa side table nang magring ang cp ko. Sinulyapan ko ang screen. Si Dylan ang tumatawag. Actually hindi lang iyon ang unang beses na tumawag siya. Hindi ko na halos mabilang ang pagtawag niya sa number ko simula pa kanina na umalis si Amanda. I held my hand to reach the phone. My heart wants to talk with him. But my mind doesn't want to. Sa huli ay muli kong ini-at

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD