Undoubtedly Sold to Him

Chapter 4

Monticello Siblings

Sequence's PoV

At dahil doon, late akong nakapasok sa first subject, ang General biology. And it's Jeannie's brother's fault! Sabihan ba naman ako na Stalker. Hah, kala n'ya, kapal ng ng mukha. Never once in my life I stalked a person. Never, kasi hindi naman ako nakakalabas ng basta-basta sa mansion. Nalungkot ako ng maalala na naman iyon.

So yun nga, late ako at napagalitan.

Ibinuhos ko lahat ng frustration ko sa pagkain, pagdating ng lunch. Dinamihan ko ang inorder ko.

And just like Yesterday, kasabay ko ulit si Jeannie kumain.

"Ba't ka late kanina?" she asked matapos sumipsip sa kanyang apple juice. Ubos na ang isang plate ko ng Carbonara, ng nilantakan ko nanaman ang Lasagna. And yes, puro pasta ang lunch ko.

Uminom muna ako ng Coke saka s'ya sinagot, "There's an annoying man, saying that I'm stalking him when I accidentally went to his favorite place, tsk." inis kong sambit, ng sumabat ang taong dumaan sa gilid namin.

"Admitting that you're stalking me is better than denying the truth, ya'know." aniya na ikinalingon ni Jeannie.

"Kuya? Pinagsasabi mo?" she asked, when his brother just ignored her and went pass by. Doon sila pumwesto ni Aaron sa may likuran namin.

"Lakas ng apog." bulong ko pa. Inubos ko na ang pagkain ko ay inaya ko na si Jeannie na umalis. Dumiretso naman kami sa classroom, at iilan palangp kaming andun. And since mataas pa ang vacant, nag-uusap nalang kami ni Jeannie.

"Say, what was my brother saying?" she asked as she placed her jaw above her arms, resting on the chair's backrest.

Nakasimangot na kinuwentuha ko ito,

Flashback

Gaya kahapon, bumalik ako sa garden, doon sa may bench na may Mahogany tree, at nagbabasa, pampalipas oras dahil maaga akong dumating. When the bell rangs, agad-agad din naman akong tumayo dahil mag sisimula na ang first class.

I was about to walk, when someone jumped from above, then talked.

"Are you stalking me?" nakilala ko ang boses nito, kapatid lang pala ni Jeannie. Teka, ansabi n'ya? Ako? Stalking him? How dare him!

Nilingon ko ito at tiningnan ng nakakabagot na tingin, "You surely need some sleep, bruh" at naglakad na ako ng magsalita ito ulit. Sinasagad nito ang pasensya ko!

"You were here yesterday, are you one of those fans of mine?" aniya na puro kahanginan. Wao, ako fan? Hindi ako fan no. Ni hindi ko nga s'ya kilala.

Tuluyan ko na itong hinarap, again, with my bored look.

"Whoever-you-are-Mr. ay wala na akong pakialam. Saka, it's my second day here. Obviously I'm new in this school. Me? Fan of yours? Ni hindi nga kita kilala, mag fa-fan pa kaya? Siguro naalog ang utak mo at ano-ano na ang pinagsasabi mo." matapos kong sabihin iyon ay tunalikod na ako. Narinig ko pa ang pahabol nito,

"Denial ka pa. Pakunwari hindi ako kilala." huling sambit nito na narinig ko, dahil iniwan ko na ito.

Flashback Ends

Jeannie laughed ng marinig nito ang sinabi ko. Sabi pa n'ya, marami na din daw kasing nagpapakumwari na naligaw doon, sa lugar na paborito ng Kuya n'ya. Siguro, inisip daw nun na nagkukunwari din ako.

Tss, bigwasan ko mukha n'ya.

"Jeannie, yung tanong ko kahapon." mahina kong bulong. Mukhang naalala naman nito at sinagot ako.

"We're the Monticello Siblings. The reason why everyone is avoiding us, praising my brother, and respecting us, dahil kami ang nagmamay-ari ng paaralan nito, I mean, family namin. My brother is actually, my twin, seconds older than me." aniya at tumawa. Napaawang ako sa narinig. Sila? Kambal? Maybe hindi sila identical twin.

"I'm Mary Jeannie Monticello, and my twin is Meil Jackary Monticello." aniya.

And yun, marami pa s'yang kinuwento sa akin.

They're known as the Noble Twin ng Melfore.

Ng magbell na ay bumalik na si Jeannie sa upuan nito.

NG mag uwian na ay nagmamadali akong lumabas. I am hungry na, naubos energy ko kanina sa P.E.

We are already having a performance task sa P.E. namin. We will be performing a ball room dance, so obviously, by pair. At alam mo ang masaklap? Classmate ko pala ang hinayupak na kambal ni Jeannie, ay pati pala ang jowa nito na si Aaron.

I am paired with him! Oo, ang mukhang unggoy na iyon ang partner ko. Nag reklamo ako sa Teacher namin, kaso final na daw iyon.

At ng ma announce iyon kanina, halos lahat ng mga babaeng fan ni unggoy Jack ay matalim na nakatingin sa akin. As if gusto kong maging pair iyon.

Paglabas ko ay halos tumakbo na ako. I am craving for chocolate ice cream for heaven's sake!

Pagliko ko sa hallway papuntang hagdan, ay nakasalubong ko si Rachel, with her 2 alipores. How did I know na ganun ang tawag sa kanila? Well, I am reading novels din naman, especially the Taglish ones.

Nanlilisik na matang nakatingin ito sa akin. I was about to pass through them ng biglang hinigit ng babaeng nasa kanan nito, ang braso ko. I admit, medyo nasaktan ako, dahil may pagkahigpit na nakahawak ito sa braso ko. Itinulak ako nito, ngunit hindi ko magawang matumba dahil sa nakabalance ako.

I raised my left eyebrow. [Awtor na naiinggit kasi hindi marunong "Naway lahat huhu, :'( "]

Nakangisi itong nakatingin sa akin.

"Kay bago-bago mo palang dito, dumidikit kana sa Noble Twin!" Rachel said, habang napakuyom ng kamao. Ooh, that's why.

"Hindi ako ang lumapit sa kanila, Jeannie approched me first." totoo naman iyon. Paano ako didikit sa kanya, kung in the first place ay hindi ko sila kilala? Nag gamit ba ng utak ito?

"Tch, pakunwari ka pa. Isa ka lang namang gold digger! Social climber!" sabat nung isa, habang dinuro-duro ako. Hindi ba nila alam na bawal man duro ng tao, kasi tatlo ang babalik sa iyo?

Tumungo ako. I'm not crying; I'm just hiding my smirk, realizing this fella is jealous.

Inangat ko ang tingi ko at tiningnan sila ng tingin na binigay ko kay Unggoy, "You must be mistaken. I am none of those things you've mentioned. Now, I'll excuse myself." dadaan na sana ulit ako doon ng humarang sila ulit. Ugh, they're just starving me more, and I'm getting pissed.

They were about to hold me again, ng inunahan ko ito. Hahawakan na sana ako ng nasa kanan ni Rachel gamit ang kaliwa nitong kamay, ng maunahan ko ito. Gamit ang dalawang daliri sa kanang kamay, I pressed the part of her arm, na malapit lang sa pulso nito. I am aiming for her muscle, kaya ko nilakasan ito para napaiyak ito sa sakit, at medyo mamanhid iyon. Bago s'ya mapa atras ay pinatamaan ko ang bagang nito, pataas. Saka ko pinatamaan si Rachel sa kanyang leeg ng malakas, bago pa nito mahawakan anag buhok ko. Tumba ang dalawa ng sinipa ko ang isa sa kanyang tagiliran, side kick. At yung, handusay ang tatlo sa lapag hapag namimilipit sa sahig.

"Never mess up with an enemy without knowing them first." malamig na sambit ko at umalis na doon, iniwan sila na namimilipit sa sahig.

Thanks for Dad, tinuruan n'ya ako ng Martial arts.

ENJOYING my ice cream after what happen, is actually what am I doing.

Matapos kong kumain, ay umuwi na kaagad ako.

Nagtaka pa ako ng pagdating sa bahay ay may nag text sa akin, isang unregistered number. Ng tanuning ko kung sino ay si Jeannie lang pala. Nakuha nito ang number ko sa school registrar.

She asked me if what happened in the hallway was true. May nakakita daw kasi sa akin, and she wanted to confirm it. And I said yes.

Jeannie's PoV

I think you already knew me. Again, I am Mary Jeannie Monticello, twin sister of Meil Jackary Monticello.

If you think I am just pretending or what, as a Sequence's friend, then you're wrong. There's a part of me that wants to be friends with her. She seems harmless. Wala naman ako ganung friend sa school, since everyone is avoiding me, knowing that I am the owner's granddaughter. Ilang sa amin ang lahat. Pero, Kuya did manage to have one friend, which is Aaron, my boyfriend. Since Aaron's family is a close friend, yun na siguro. Pero alam ko naman na genuine friendship ang meron sila ni Kuya.

So as for my case, I also wanted to have a genuine friend, and that will be Sequence. Since she doesn't know everything about me, hindi ito maiilang. Nung malaman nga nito na pamilya namin ang nag mamay ari mg Melfore, hindi man lang ito umiwas, gaya ng iba pag makilala na ako. Kaya kung mag introduce ako ay ginagamit ko lang ang second name ko, at walang surname. Kasi, intertionally, everyone knew me as Mary Monticello.

Nung malaman ko na nakipag away si Sequence, I texted her to confirm it. Instead of getting scared, mas humanga ako kasi marunong pala itong ipagtanggol ang sarili. I know the whole.story, simce my brother was there, hindi lang napansin ni Sequence. He told me that my new friend is a badass. Kaya jinoke ko ito na baka magustuhan n'ya ito, ay agad itong nagkunwaring sumuka. Sus, may nalalaman pa s'yang ganun.

Kuya did tell me that, she was interested in Sequence. He even said that she was too innocent.

And Kuya was just teasing her, nag papansin.

X X X