Sweet's POV
Kakaiba pa rin ang tingin na ipinupukol sa akin ni Irene pagpasok niya. Tipid siyang ngumiti at inilapag ang tray na naglalaman ng pagkain sa bedside na mini cabinet. Nakatitig siya sa akin at sa tuwing magsasalubong kami ng mata ay umiiwas siya.
"Kumain ka na, Sweet," saad niya. Ngumiti ako at tinitigan siya.
"Pasensya na sa abala, ha? At salamat sa pagasikaso mo sa akin, niyo ni Stella," saad ko. She smiled again.
"Ano ka ba, sino pang magtutulungan 'di ba? Tayo-tayo lang rin. Wag ka na mag-alala, ipapaabot ko na lang sa classmate mo yung excuse letter," aniya.
Napanguso ako.
"Kaya ko naman pumasok eh.." marahan kong saad.
Nakapapanghinayang na 'di ako pumasok. At ang bawat araw ay mahalaga lalo na sa isang scholar na tulad ko. Bumuntong-hininga ako at tumingala sa kan
