3rd Person's POV
"Rosieeeeeeee!"
"Elizaaaaaaaaa!" sigawan ng magkakaibigan sa pagpasok ni Eliza sa kwartong nilaan para sa kanila.
"Buti...ohmygod buti ligtas kayo" maluha-luha pang yakap ni Eliza sa kaibigan.
"Salamat...salamat!" iyak din nito kasabay sa paglapit ng mga kasamahan nyang yumakap.
Eliza's POV
We have talked alot, anong nangyari. They cried alot dahil din sa nawalan sila ng trabaho, di nila alam anong gagawin. Hindi sila handa sa pag alis sa trabahong nakasanayan, that job means to them a lot, that was there means of living. Nangangamba sila kung saan sila pupulutin, anong gagawin nila para mabuhay matapos ng pagkakaalis. Masakit sa dibdib marinig lahat ng mga iyak nila at di ko alam anong gagawin ko, anong sasabihin ko para makatulong man lang.
"Sana di kami sinumbong
