Chapter Twenty Eight
"Who the hell are you?" matalim ang mga matang tingin ni Lucio kay Zeus habang kapwa na silang mas rumiriin ang pagkakahawak sa aking magkabilang kamay.
I silently whinced dahil sa sakit.
"I should be the one asking you that." malalim ang boses na sagot din ni Zeus sa kaniya.
Tila bolta boltaheng kuryente na ang namamagitan sa tinginan nila na nagsimula na akong kabahan. Pareho kong winaksi ang mga kamay nila sa akin kung kaya sabay silang gulat na napatingin sa akin. Hindi pa lubos maproseso ng aking utak na pareho silang dalawa na nasa harapan ko ngayon.
"Are you okay?" alalang ani ni Lucio at mabilis itong nakalapit sa akin.
He gently held my face and he still have that loving pair of eyes for me. Aaminin ko, namiss ko din si Lucio. He is a special friend at
