Chapter 20:Movie
Lumipas ang mga araw, at wala na akong ibang mahihiling pa. I’m now contented with the time that he’s giving me. Simula nang mangyari ang family dinner na iyon ay doon ko na muling naramdaman ang pagmamahal na ibinibigay ni Cosmo. Hindi man namin nagagawang magsama in public at sa school, binibigyan niya naman ako ng oras at pagmamahal sa tuwing kami na lang dalawa o ‘di kaya ay nasa bahay kami.
I’m thankful kasi wala na siyang scene ngayon sa ginagawa nila kasi kahit papaano ay nabigyan niya nang muli ang oras. Sa tuwing nasa bahay siya, sabay kaming nagr-review. Ituturo niya naman sa akin ang mga bagay na hindi ko naman maintindihan. Pagkatapos naming mag-review, kakain kami sa dining ng mga foods na hinanda ni Mama o ako mismo ang naghanda. Hindi nila kami pina-pakial
