10 years later... "Are you okay? Are you doing well with Him? Ilang taon ka ng andyan, at ngayon ikakasal na ako."malungkot kong tiningnan ang pangalan niyang nakaukit sa isang sementadong parisukat na nakabaon sa lupa. Di ko naramdaman ang pagtulo ng luha sa mga mata ko. It's been 10 years since that tragic moment I never imagine to happen, ever. The memories are still fresh, but the wounds are healed and had vanished. But the thought that he was gone, brings back memories, memories of him and our conversation before he took his last breath and peacefully closed his eyes. ***FLASHBACK*** 10 years ago... Nagising ako sa isang kuwarto, I saw someone who is sitting near me. Nag-angat ito ng tingin at ipinakita ang malungkot niyang mukha. "Are you well?"nag-aalalang tanong nito. "Where

