LET GO AND MARRY ME

CHAPTER 8

Nolan:

“Nolan, kelan niyo ba plano magpakasal ni Ellie?”

Yan ang laging tanong sakin ng pamilya ko tuwing makikita nila ako. Hindi ko din magawang mainis sa kanila dahil sa tagal na nga naman namin kahit sino naman magtatanong.

Pero paulit-ulit na rin naman ang sagot ko sa kanila.

“Ma, hindi ko pa naiisip yan. Wala pa sa plano ko magpakasal sa ngayon.”

“Ano?! Sa tinagal-tagal wala ka pa din plano. Hindi na kayo bumabata ni Ellie ha. Sinasabi ko sayo kapag si Ellie nagsawa sa kakahintay sayo baka iwan ka na nun.”

Hindi na ako kumibo, dahil lalo lang akong hindi titigilan ng mommy ko kapag nakipagtalo pa ako.

Sa totoo lang naman, hindi lang naman sila ang nagtatanong. Kahit kasi ako tinatanong ko din ang sarili ko kung bakit nga ba hindi ko pa naiisip magpakasal. Samantalang nung nagsisimula kami ni Ellie, yun naman ang nasa isip ko kaya nagsumikap akong magtrabaho ng maigi. Pero habang tumatagal kami ni Ellie, nagbabago din ang plano at priority ko.

Naiisip ko yung sinabi sakin ni mommy, pano nga kung magsawa kakahintay si Ellie, anong gagawin ko?

Dapat ba kong matakot na maaari ngang mangyari yun. Ah ewan ko! Mangyari na lang ang mangyayari basta hindi ko pipilitin ang sarili kong gawin ang bagay na hindi pa ko handa.

And besides madami pa kaming kailangan ayusin ni Ellie sa relationship namin.

Aminado akong hindi kami okay. At alam kong kaya hindi siya sumama sakin ngaun dito ay dahil ayaw niyang mahalata kami ng family ko na may problema kaming dalawa.

Ellie loves my family as much as my family loves her. Kaya ayaw niyang nakikitang nalulungkot sila kapag nagkakaron kami ng problema.

Sobrang galit nga ang natanggap ko sa mommy ko nung nalaman niya na may ibang babaeng nainvolve sakin noon. Sobra silang nalungkot kasi nasasaktan sila para samin dalawa at yun ang ayaw makita ni Ellie sa kanila, kahit naman ako.

Sa totoo lang I don’t know where my hesitation is coming from. But one thing I’m sure is hindi pa ako ready to get married and hindi ko ipipilit yun dahil alam kong mas magkakasakitan lang kami ni Ellie kapag pinilit namin.

Ayoko din naman pakawalan si Ellie dahil mahal ko naman talaga siya, totoo naman yun and hindi ko kayang itapos yung 8 years relationship naming ng ganun lang.

Pero ano ng aba ang dapat kong gawin. Tama ba na ikulong ko siya sa relationship na to na hindi ko sigurado kung saan patutungo.

Pero paano naman kapag pinakawalan ko siya tapos I realize na, handa na pala ako magsettle down.

I just felt na habang tumatagal mas lalong nagiging mahirap ang mga bagay for us at mas lalong nagiging mahirap magdecide.

Hindi ko na alam kung ano ba ang dapat kong gawin. Naguguluhan na ako.

Liam:

Hindi ko din natiis na hindi makipagcommunicate kay Ellie, I tried everything so I can stop thinking about her. Pero mas lalo ko lang siyang gustong makausap at makita. This is so f****d up!

Hindi ko alam kung bakit ako nababaliw sa isang taong kakakilala ko pa lang. I barely know her. I don't even know her full name. Nasisiraan na yata talaga ako.

I first notice her sa coffee shop. Pero at that time mainit ang ulo ko because of a project I was working on. I know she noticed me too. After 2 weeks I accidentally saw her again having lunch. I did not waste anymore time to know her. Nilapitan ko siya agad, i made sure to eat lunch with her in one table. We were quiet the whole time but it was not the awkward type of silence. At that time I felt that she was troubled but I did not intend to ask, baka kasi matakot siya sakin.

It’s weekend maaga akong nagising. Actually, naging mababaw ang tulog ko kasi naiisip ko si Ellie. Iniisip ko if magkakasama na naman ba sila ng boyfriend niya this weekend or baka they are living together talaga.

Sa sobrang pagiisip ko, I decided to call her kahit na sobrang aga pa. It’s just 7 in the morning.

Hindi ko nga sure if sasagot siya kasi baka naman natutulog pa siya since weekend. But she did answer.

I was so happy and relieved to hear her voice, bakit ba ang sarap pakinggan ng boses niya sa tenga ko.

I asked her if she is available, gusto ko talaga siyang makita bahala na yung boyfriend niya sa buhay niya.

I was so happy na pumayag siyang makipagkita sakin, kahit alam kong nagaalangan siya. I do understand kung tatanggi siya sakin pero I was also determined to do everything para makita at makasama siya. I will even plead to her para lang pumayag siya.

Nageenjoy ako kasama siya kahit maikot pa namin ang buong mall, it’s fine with me. I don’t care basta kasama ko siya. I was trying so hard to refrain myself from holding her.

Until ang saya ko napalitan ng inis at selos. Tumawag ang boyfriend niya to talk to her. Naiinis ako na nakikita kong tumatawa siya sa kung ano man ang sinasabi ng kumag na yun.

Hindi ko maiwasan mainis o magalit. Pero kahit naman magalit ako, ano naman magagawa ko siya ang boyfriend.

Pero lahat ng inis ko nawala nung niyaya niya ko magdinner sa condo niya and she will even cook for me.

She looks fascinating while she is in the kitchen cooking. I can even imagine her doing it everyday for me and our family. I even thought about her being a good wife and mother at hindi ko naiwasan na sabihin yun sa kanya.

When she said that it was her dream to be a wife and mother, I felt that I want to give her that dream. That I want to give her the family that she wants and dream.

When we had our talk, I felt that there was something wrong with their relationship. Hindi man niya sabihin ng diretso I know she felt unsure about her relationship. It seems that they have different plans for their future and I hate to see the look in her eyes na kahit pilit niyang itinatago I know she is hurting and she is having a hard time.

So, I made a decision to make her mine. I will do everything I can to make her fall for me.

When I saw them last week, part of me decided to let go and avoid her. But after seeing her pain I change my mind.

I will get my Ellie. She will be mine. I will make sure to free her from the pain she feels right now.

I will make her dream come true. You are mine Ellie, you will be mine!