CHAPTER 14
BRIELLE’S POV
“Akala ko talaga totoo, ’yon pala ay panaginip lang ang lahat.” Sinampal-sampal ko ang sarili para lalo akong magising.
“Hay!” buntonghininga ko habang nakatingin sa kinaroroonan ng aking boss kasama ang ibang employees.
“Iniisip mo pa rin iyong panaginip mo? Ano ba kasi iyon? Share mo naman!” Kumawit ang braso ni Wella sa akin sabay puppy eyes.
“Hindi, ah! Ayaw ko nga! Bakit ko naman ikukuwento sa ’yo?” nanunulis ang ngusong sagot ko sa kaniya kasunod ang pag-ikot ng aking mga mata.
“Ay, sus! Kanina ko pa rin napapansin na nakatutok ang mga mata mo sa kaniya. Lagkit makatitig, ah! Hulog na hulog na ba?” Hindi pa rin ito tumitigil.
“Eh, kasi naman!” Pumadyak ako.
“Anong kasi naman?”
“Wala!” asik ko.
Binaklas ko ang kamay niyang nakalingkis sa akin at s
