14
260 Words
"Wow! Would you look at that?"
I exclaimed as I finished rooting all the grass in my garden. Mas lumuwang na yung garden namin at nadagdagan rin ng iba pang mga bulaklak. It's 10 years' worth of blood, sweat, and tears.
And yes, 10 years have passed, and now I'm already 12 years old.
"Astrid, breakfast is ready", agad akong tumakbo papasok ng castle dahil sa sigaw ni Cynthia. I asked her a few years ago to just call me by my name. Calling me 'your highness' every time doesn't suit my given situation.
Ang weird lang. Hindi ako mukhang royalty. Tsaka wala kaming extra para ipambili ng mga damit ko. HIndi ko naman alam kung magpapasalamat ako sa 4th Empress dahil sa dito itinatapon yung mga pinaglumaan nila ng damit.
And when I say pinaglumaan, as in mga 10 years na atang nabaon sa baul niya. Kaya naman kada may itatapon silang dress ay siyang pag-salvage namin ni Cynthia sa mga ito.
Okay lang naman saakin. Hindi naman ako maarte, tsaka mag-iinarte pa ba ako sa kalagayan kong ito? And as for our budget, mukhang sinadyang kalimutan na kami ng 4th Empress. Hindi na talaga siya nagbigay ng pera na para saamin.
Noong last na nagtanong si Cynthia, sinabihan lang siya na ibenta yung mga tinapon saamin na mga gamit. Leche lang, eh halos ng binigay nila mga basura. Hinayaan na lang namin.
Ngayong araw kami lalabas ni Cynthia para magpunta ng market. Kailangan na kasi namin bumili ng ilang pagkain namin. Buti nalang at nakapagbenta kami ng ilang
- Writer
