Nagising ako na medyo nahihilo kaya medyo blurry pa ang paningin ko.
"Mommy!"
Sa tawag ni Zerene ay tuluyang nagising ang diwa ko.
"Zerene!"
Niyakap ko ang anak ko.
We were kidn*pped.
Nasa isang rest house kami ni Zerene at hindi ko alam kung saan.
"Nasaktan ka ba, anak ko?" nag-aalalang tanong ko.
"Why would I hurt my daughter?"
Nalaglag ang panga ko nang makita si Sage na pababa ng hagdan.
Walang emosyon ang mga mata niya. Ramdam na ramdam ko ang lamig ng aura ni Sage.
He seems different now.
Mas lalong nagfirm ang katawan niya, he is taller than before and his jawline is more stronger.
"Bakit ko sasaktan ang anak ko na inilayo mo sa akin, Veranica?" madiin na tanong ni Sage.
Nanlamig ako.
"S-Sage..." nauutal na sabi ko.
Pinilit akong tumayo.
"Bakit mo ka
