Kabanata 32

1427 Words

“Reynan, kumalma ka muna…” Binawi ko ang cell phone niya. Nilapat ko ang mga palad ko sa kanyang pisngi at pilit na iniharap sa akin. “Cherry…nagpa-test na kami noon. Napatunayan sa korte na hindi ko siya anak…Ano ‘to? Bakit may ganito?” “Kaya nga kumalma ka muna. Kausapin mo ang ina ng bata. Linawin mo sa kanya ang tungkol sa DNA.” “Akala ko makakawala na ako sa kanila. Akala ko mabubura na ang bakas nila sa buhay ko, hindi pa pala!” Nahagod niya ang kanyang buhok, akmang kukunin ang kanyang cell phone, pero inilayo ko. “Reynan, alas-dose na. Bukas mo na lang na sila kausapin. Matulog na muna tayo, para bukas makapag-isip ka ng maayos kung ano ang gagawin.” “Paano pa ako makakatulog nito, Cherry? Paano kung mali ang naunang DNA? Tatlong taon kong pinabayaan ang aking anak—may sakit

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD