Pia's POV
Katahimikan ang namamayani sa loob ng kotse niya at walang nangingiming magsalita ni isa sa aming dalawa. Patuloy lang ako sa paglalaro ng mga daliri ko habang nakayuko dahil ramdam ko ang intesidad ng galit o kung ano mang emosyon nito sa loob niya.
Natatakot ako dahil sa buong buhay ko na pagkakakilala sa kanya ay ngayon ko lamang nakita ang ganoong klase ng galit sa mga mata nito. Mas malala pa noong nagkaalitan kami ni Gera.
Dahil siguro doon ay hindi na ako nagdalawang isip na mag-empake at sumama sa kanya kung saan man. Sinabi ko na nga lang kay Ate Cholita na babalik na lang ako bukas para makapag-usap kami o makapag-paliwanag sa kanya na hindi naman niya kasalanan.
Paulit-ulit kasi ito sa paghingi ng tawad at dama ko ang lungkot nito. Hindi naman niya kasalanan kung t
