CHAPTER 42

1105 Words

Tinawagan ni Mateo, si Savanna upang makiramay at nakuha pa nitong pumunta sa simbahan upang mag-vigil, maraming kaibigan nila ang dumalo. Nang makita ni Mateo si Savanna ay mabilis niya itong nilapitan at niyakap. "Condolence, Savanna." "Thank you, Mateo." wika ni Savanna habang umiiyak. "Savanna. Nandito lang ako, karamay mo na ako ngayon sa mga problema mo. Puwede mong sabihin sa akin ang nararamdaman mo." malungkot na wika ni Mateo. "Mateo, malungkot ako, kasi nawawala ang lalaking nagbibigay sa akin ng totoong pagmamahal, siya ang super hero ko. At siya lang ang nag-iisang nag-aalaga sa akin. Mula nang namatay ang mommy ko, wala siyang ibang ginagawa kong 'di ang mahalin at bigyan ako ng magandang buhay. Kahit minsan ay hindi ko naranasang kinurot niya ako o pinalo. Hindi na ri

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD