Chapter 31
SELENE'S POV
"Okay na ba yung susuotin mo?" Tanong ko kay Zep. Nandito kami sa likod ng school at nakaupo sa ilalim ng puno. Ito na ata ang favorite naming tambayan, e.
"Oo," maikling sagot niya.
"Ano kayang mangyayari mamaya?" Tanong ko habang nakatingin sa asul na langit.
"Hindi ko alam, hindi pa naman ako nai-invite sa ball. Excited ka na ba?"
"Medyo? Hindi ko rin alam basta masaya akong napahinga naman ang katawan ko ngayon."
"Ikaw naman ang may gusto nito."
Hindi ko siya sinagot. Sumandal ako sa inuupuan namin at pumikit
"Dito ka lang ba?" I open my eyes and looked at Zep who was already standing.
"Yes," I answered. He nodded and suddenly disappeared in front of me.
Isang oras pa ang itinambay ko sa likod ng school bago ko maisipan pumunta sa cafateria.
