Chapter 5
929 Words
[Shayle Oracle Oz]
Isang mahabang pasilyo ang nilalakaran namin ngayon---, uhmm ni Leon lang pala, hanggang ngayon kasi paralisado parin ang buong katawan ko, at ang Leon na’to lang ang kasalukuyang nagbubuhat saakin papunta sa paroroonan namin.
Nakakainis lang dahil wala man lang akong nagawa para pigilan siyang gawin ito sakin. I have powers but it's currently useless, hindi ko ito basta basta magagamit. It will take time, tsaka hindi ko pa ito masyadong controlado dahil na rin siguro sa vessel jewel. It will only cause me a lot of trouble and it might hurt a lot of innocent people if it’s suddenly out of my control.
I tried to move my fingers or any parts of my body but none of my veins respond. This is unbelievable, nakayanan niya akong gawing balbado with just a blink of an eye. Papano pa kaya kapag naka harap ko na talaga siya sa totoong labanan? Or worst the In Fernos which is my parents enemy. The In Fernos are no joke, hindi sila basta bastang kalaban. Malakas ang angkan nila, kaya naman pahirapan silang kalabanin.
"Somethings bothering you?"
Tila nanunuyo ang tinig nito na ikinataas ng balahibo ko, tinaasan ko siya ng kilay dahil dun. Hilarious, he still have the guts to act like that? Like nothing really happened? Like he’s not bothered carrying me? Kasi ako na bo bothered ako! Masakit na ang tiyan ko dahil sa tigan ng shoulder niya!
"We're not close. Don't play kind"
Diretsang saad ko habang nakatingin sa lamang sa gilid.I just can't take looking at him!, Naiirita ako kapag na re realize kung ano ang nagging sitwasyon ko ngayon! Isa pa nahihirapan akong tignan siya because even my neck can't move an inch.
Bakit ba naman kasi ako dito dinala nila mommy at daddy? How could I even survive in this kind of place!
"I'm sorry for doing this, I know you're mad pero promise! nasisiguro kong walang gagawing masama si King Hermeo sayo, besides...wala namang ebidensya eh"
May kompyansa sa sariling saad nito. Agad akong napatingin sa kanya nang may pagtataka. Tama ba ang narinig ko? May hari? This place has a King for real? Like yung parang nakikita ko lamang sa Tv or sa Novel?, like the Royal Family na may Queen Elizabeth?.
"King...Hermeo?"
Naibulong ko. Bakit parang pamilyar saakin ang pangalang yun. Parang narinig ko na iyon somewhere hindi ko lang maalala. Malala na ata itong pagiging makakalimutin ko, hindi ito maganda.
"Bakit? hindi mo ba siya kilala?"
May pagtatakang tanong nito. Napamaang naman akong nakatitig sa kaniya.Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko,bakit ba ang hirap sabihing oo na hindi ko siya kilala?. Totoo naman kasi, hindi ko talaga siya kilala. Ito ang kauna unahang pagkakataong narinig ko ang pangalang 'Hermeo' but at the same time, parang pamilyar siya, i just can't point it out.
"Halos lahat kilala siya,how come hindi mo siya kilala?"
I remain quite.Natatakot akong sumagot,baka mamaya may parusa ang sino mang hindi nakakakilala sa King Hermeo na yan.Ughh! me and my imaginations...
Tanging pag iwas nang tingin nalang ang nagawa ko.
"Nanggaling ka nga sa ibang mundo"
Mahinang saad nito pero sapat na para marinig ko.I was about to open my mouth nang biglang bumukas ang malaking pintuang nasa harap namin.
Now,what the heck is happening?! My eyes widen as I realize what I saw.
“What the…”
---
[Ethan Wong]
Napailing nalang ako habang nakatingin sa pintuang nilabasan ng babaeng baliw. Ang tigas nang ulo,kahit anong gawin niya,hinding hindi siya makakatakas sa lugar na ito. This place is surrounded with a lot of barrier spells to secure the whole are, since the King personally lives here and we are cautious of assassins from the King’s enemy.
Napeperwisyo tuloy ako dahil sa pagpapatuloy sa kaniya,kung hindi lang dahil nakiusap si Richards malamang sinipa ko na ito palabas. Sino ba naman ang gustong magpatulog ng isang baliw sa kanilang dorm.
She seems normal to me though, pwera sa utak. The powerful force might not comes from her, baka nagkataon lamang.
Ito namang si Leo Richards,dinamay pa ako sa kalokohan niya.Aniya'y hindi niya raw masikmurang ilagay sa kulungan ang babaeng yun.hmmp,what a soft man.
"Nakatakas siya?"
Hindi na ako nabigla sa biglaang pagsulpot nito sa kwarto ko.Madalas niya na rin kasing ginagawa ito,ang pagsulpot bigla sa kung saan. Wala na nga akong privacy nito dahil hindi ko naman siya pwedeng basta basta palabasin. I still consider her as one of my friends.
"Pinatakas ko"
Pagtatama ko saka pinatay ang TV.Nakakabagot manood ng palabas,lalo na't hindi naman ako nakaka relate.
"Why?" She asked even though she doesn’t sounds like interested.
"Ayokong madamay sa kalokohan nila"
Saad ko nalang saka nagsuot ng shirt.Nakakahiya naman sa kaniya,nakahubad ako sa SARILI kong dorm.
"Well,sorry to disappoint you pero kahit saang anggulo tignan,damay ka na"
Napatigil naman ako at napaisip, she has a point. I let her stay here in my abode, does she still consider as my guest? Probably.
I hurriedly fix myself bago napagdisisyunang lumabas.Nakita ko pang napakunot noo ito bago ako hinawakan sa braso upang pigilan.
"Where do you think you're going?"
"Kings Altar"
"What?"
Di makapaniwalang bulong nito at napabitaw saakin.
"A-Anong gagawin mo dun?"
"Gaya nga nang sinabi mo,kahit saang anggulo,damay na ako"
"So?"
Napabuntog hininga nalang ako saka tumalikod sa kaniya.Andami niyang tanong...
"I will take responsibility of her”
Saad ko saka muli siyang hinarap.Bakas sa mukha nito ang pagkabigla at pagkadismaya,siguro hindi niya inaasahang siseryosohin ko ang mga sinabi niya. Malamang hindi niya inexpect ang naging desisyon ko.
"Hindi ka naman siguro aangal diba?"
I paused saka pinagmasdam ang magiging reaction niya.I know what she feels about me right now, and I want it to vanish as soon as possible. Not because I hate her nor unlike her, but because I wanted to save our past relationship, I want to save our friendship.
"Cassidee"
---
End of Chapter 5
- Writer
