#BTSEpilogue
White hallways. The loud noises that most of the people made the moment they saw me lying on a hospital bed while being pushed by the two male nurses.
"s**t . . ." Kagat-labi kong sambit. Napapapilipit na lang ako ng mga tuhod.
Humihilab na ang tiyan ko. Naluluha na lang ako sa kirot na pinaparanas nito sa puson ko. Para ba akong sinasaksak doon, nakakamatay ang sakit.
"Aray . . ." I continue to tear up as my gaze never left the white ceiling. Ngayon ay ramdam kong tuloy-tuloy ang pagbuhos ng luha sa mga mata ko.
"Kabuwanan mo na ba ngayon, Ma'am?" Asked by the nurse. Hingal na hingal siya.
I quickly shook my head. "Dalawang buwan pa po ang due ko." I started to sob. Kasabay kasi ng pagluha ko ang pangamba ko na baka may mangyaring masama sa anak ko.
I swallowed hard
