S7VEN: The Devil Who Loves Me (TAGLISH/ R-18)

Chapter 7. Incubus Part 1

SANTY'S POV

I almost tripped on the step of the stair when I heard a loud shrieked from the family room. Oh, God! That's my husband's family. I'm not just talking about the immediate ones but the whole Torrevillas clan. Well, iyon ang sabi sa 'kin kanina ni Chinnie.

Napalunok ako at dumako ang mga mata ko sa salaminn na nasa kaliwa ko, I saw the pale and afraid Santy staring back at me. Though I tried to put on some make-up a.k.a blush on and lip tint just to put some color on my face, still I'm pale as a ghost.

Nanginginig ang kamay na hinawi ko ang ilang hibla ng buhok na tumabing sa mukha ko. Kaya ko bang pakiharapan sila? Facing Seven every day is a nightmare but facing the whole Torrevillas is catastrophic. And it appears that I'm in the middle of it.

"Santy?!"

Napatalon ako't nailagay ang kamay sa ibabaw ng dibdib.

"D-diez?!"

Nagulat man ay mabilis akong napangiti nang ang mukha ng pang apat na kapatid ni Seven ang nakita ko sa may gawing kanan ko. Nakatayo ito at mariing akong pinagmamasdan. Kagaya ni Seven, gwapo ito at matikas sa suot na Armani. The Torevillas love their three-piece suit except for Onze, I observed.

Malalim ang pagakaka kunot ng noo nito. His face is void of emotions kaya 'di ko alam kung ano ang iniisip nito. Unlike Seven and Onze, Diez didn't know the word smile. Palagi itong seryoso pero kahit ganoon ito'y naging kampante ang loob ko dito.

"Why are you here hiding?"

"A-ahm..," napakagat labi ako. Bakit nga ba? Kasi natatakot akong magisa ng mga kamang anak mo? Gusto ko sanang i-voice out pero mas pinili kong ngumiti muli ng alanganin dito.

"So, you're the kitten," a deep baritone voice startled me.

Dumako ang mga mata ko sa kaliwa ni Diez at doon ko lang napansin ang katabi nito.

"H-ha?"

Bahagyang humigpit ang kapit ko sa railings nang marinig ang malalim nitong boses. Malaki ang pagkaka hawig nito kay Diez at sa asawa ko pero bakit pakiramdam ko na mas dapat kong katakutan ang isang 'to? Is it because of his tattoos or the aura he's exuding? The way he smirks and c****d his head to his right tells me that he's sizing me up.

He's tall just like the rest of the Torrevillas that I've met. And he reminds me of my Ate Clau's childhood crush- Johnny Depp. Younger version and definitely badder.

"Shamie. Nice meeting you Santy."

Tulalang nap titig ako sa malaki nitong kamay na nakalahad sa harapan ko. I'm thinking if buong katawan ba niya'y covered ng tattoo.

Diez cleared his throat and I was pulled out of my musings. Mabilis kong kinuha ang kamay nito at alanganing ngumiti sa bayaw.

"N-nice meeting you, S-shamie."

"The pleasure's mine," and he gave me a lopsided smile.

Diez soflty chuckled, "Huwag mong masyadong takutin si Santy, Shamie. Tama nang kalbaryong hatid ng siraulo n'yang asawa."

Malakas namang napahalakhak ang kaharap ko habang ako'y biglang nawala ang kabang nararamdaman. Hawak pa din ni Shamie ang kamay ko at nang binatawan iyon ng binata'y mabilis na inilagay ko iyon sa likod ko.

"Don't tell Seven what this fool said, okay?" nakangising sabi nito sa 'kin. Wala sa sariling tumango ako.

What's with the Torrevillas men? You'll find yourself, gaping at their sinful beauty and mysterious aura.

"Come on, kitten. Let's put you out of misery. Meet the craziest clan in the whole f*****g reino."

"Shamie, words," galit na saway ni Diez.

Ewan pero napangiti ako sa sinabi ni Shamie.

"Why? Totoo naman ah. After tonight, Santy will figure it out. Besides, she's family. So technically, she's one of us. Crazy."

"Come on Santy. We'll escort you. Relax," kinuha ni Diez ang kanang braso ko at tinapik bago ako inalalayan pababa ng hagdan.

"Are you sure?"

"Pretty sure. Breathe," he gave me a reassuring look. " You look gorgeous by the way."

I smiled at his compliment. Bihira akong makatanggap ng ganoon at sa tulad pa ng bayaw ko na mala GQ magazine ang kakisigan ngayong gabi at madalang pa sa patak ng ulan kung mag salita.

"You l-look great yourself too," balik puri ko dito at nilingon si Shamie na nasa kaliwa ko. "I-ikaw din, Shamie.You both look like a Calvin Klein or GQ models."

"Wew! Thanks, sister!" Shamie whistled while Diez remained silent on my right.

But I smiled when I accidentally saw my brother-in-law's cheek turned red. So the great Diez knows how to blush? Lihim akong napangiti sa nalaman at inisip kung ano ang sasabihin ni Onze kapag nalaman iyon. Mahilig pa namang asarin ng bunsong kapatid ni Seven ang mga kuya nito.

All of a sudden, a ridiculous thought crossed my mind. How I wish that my husband is like his brother, easy to get along with at ngumingiti. Iyong klase ng ngiti na masaya at 'di nang uuyam. I shook my head. Bakit ba ganoon ang tinatakbo ng isip ko? Seven's crude behavior should anger me right now and not stir this kind of reaction or thoughts from me.

My breath was caught in my throat when I saw that we're entering the humungous family room of my husband's mansion. Kasabay ng pag hinto ng t***k ng puso ko ay ang pag tigil din sa pag uusap ng mga taong nasa loob ng silid. Lahat ng mga mat nila'y lumipad sa dieksiyon naming tatlo.

Humigpit ang hawak ko sa braso ni Diez at siguro'y naramdaman ng bayaw ko ang kaba ko kaya bumulong ito sa 'kin kasabay ng pag tapik sa kamay ko.

"Relax, Santy. They won't bite you."

"Santy, hija!"

Narinig ang masayang boses ni Dona Laarni ang biyenan ko. Nakabukas ang mga braso nito habang lumalapit sa pwesto namin.

"G-good evening, Do-ahm..Mama," alanganin ang ngiting sumilay sa mga labi ko.

"That's better," masayang wika nito at kinuha ang kamay ko't hinila ako palapit sa tabi niya. Bumaling ito sa dalawang anak na lalake. "Boys, your father's waiting for you."

"We'll go to him now, Ma. Ikaw nang bahala kay Santy," ani Diez matapos humalik sa ina.

"Later, Santy," nakangiting ani Shamie sa 'kin at bumaling sa ina. " You're still the most beautiful woman in the world, don't be jealous."

"Stop that, you brute!"Nakangiting angal ni Dona Laarni at kunwa'y galit na pinalo ang braso ni Shamie na mabilis na iniyakap sa ina. "Mag uusap pa tayo dahil d'yan sa tattoo mo."

Mabilis na kumalas si Shamie sa ina at gustong matunaw ng puso ko sa nakikitang kalambingan nito sa biyenan kong babae.

"Mama..what are you saying?"

"Don't fool me, Shamie. Kilala ko likaw ng bituka n'yong lima kaya 'di mo ko maloloko sa pag papa sweet mo. Nagpa tattoo ka na namang damuho ka," pinanlakihan nito ang anak at kahit na maliit si Dona Laarni, mabilis nitong nahagip ang tenga ng anak at piningot.

"Mama, stop! Awww!"

"Kuya Shamie weak!" tukso ng isang teenageer na nakatayo sa 'di kalayuan. Hula ko'y pinsan ito ng asawa.

"Hi, baby Trixie. Can you help me here?" Nakangiting bati dito ni Shamie.

A smile curved my lips and I glanced at Diez direction. He too was amused by his brother's predicament.

Cute.

"Sorry, Kuya but I don't want Aunt Laarni to make palo my ass. It's masakit," nakaismid na sagot nang tinawag na Trixie ni Shamie.

"Humanda 'yung crush mo sa—"

Pinigilan ko ang matawa nang malakas dahil mabilis na yumakap si Trixie sa tiyahin at malambing na inawat ito.

"Aunt Laarni, stop na po."

"Trixie, hija?"

Walang nagawa ang biyenan ko nang hilahin ito ng teenager. Binitawan nito ang tenga ng kawawang si Shamie at galit na namewang.

"Thanks, baby Trixie," ani Shamie at ngumisi sa pinsang babae habang hinihilot ang kanang tengng pulang-pula.

" Be thankful to your cousin. Mamaya tayo mag tutuos."

"Si, Mama," ani Shamie't sumaludo pa bago nito hinila ang kapatid na tahimik lang na nagmamasid sa gilid.

Naiwan akong parang itinulos sa kinatatayuan habang ang mga kamag anak ng asawa ko'y maingat akong sinusuri. Para akong isang specimen na sinisipat sa ilalalim ng microscope.

"You're Labidabs' wife."

Natigilan ako sa narinig na iyon mula kay Trixie. Her arms were crossed on her chest and she's staring at me from head to foot and vice versa. Bigla akong kinabahan sa at pilit na ngumiti sa kaharap. Mas bata ito sa akin ng ilang taon pero bakit sobrang nakaka-intimidate s'ya? Ganoon ba lahat ng mga kamag-anak ng asawa ko? Parang tigre kung makatingin.

"Trixie. She's your Ate Santy," masauyong saway ng biyenan kong babae sa pamangkin na seryoso pa din ang mukhang nakatingin sa 'kin.

"This is Trixie, Santy. She's the youngest of your Aunt Marga. Nakilala mo na siya last week di ba?"

Tumango ako kay Doña Laarni at alanganing inilahad ang kamay ko sa may pagkamalditang pinsan ng asawa.

"H-hi. Nice meeting you, Trixie."

Tinapunan nito ng walang interes na sulyap ang kamay ko't napipilitang inabot iyon.

"Muy bien conocerle, también!" She said in a fluent Spanish voice expected from a noble girl like her ang accepted my hand. She c****d one perfect eyebrow to me.

"Espero que podamos llevarnos bien," I replied, thankful that my mother pushed me to study my Spanish class when I was in elementary.

Tila nagulat ito sa isinagot ko. Walang imik na binitawan ang kamay ko habang ang biyenan kong babae'y sayang-saya naman sa narinig.

"Bravo. Come on, Santy. I'll introduce you to the rest of the family."

*****

"Ate Santy!"

Mula sa hinahalong apple filing para sa dessert na especialty ng tiyahin ni Seven ay nag angat ako ng tingin. Bumungad sa akin ang nakangiting mukha ni Kylie ang pinaka batang pinsan ng asawa. Mas bata ito ng ilang buwan kay Trixie.

Binitawan ko ang spatula at pinahid ang kamay sa suot na apron.

"Yes, Kylie?"

Lumingon muna ito sa loob ng malaking dirty kitchen at nang makasiguradong kami lang ang naroon, lumapit ito at bumulong sa 'kin.

"Can I ask a favor?" She asked her hands were on her back.

Nagtataka ma'y tumango ako.

"I heard that y-you're working part-time at the library in our school. Ahm, can I drop by Monday and well...," napayuko ito at biglang umiling, "No. Don't mind me. It's nothing."

Akma itong aalis pero nahagip ko ang kanang braso at pilit itong hinarap sa 'kin kahit hirap ako dahil matangkad ito para sa edad na sixteen. Hula ko'y mas matangkad ito ng dalawang puldaga sa 'kin buti na lang at may heels ang suot kong sapatos.

"What is it, Kylie? Come on you can tell me."

Napakagat labi ito at alanganing ngumiti. "Kasi ga—"

"Kylie!"

Sabay kaming napalingon ni Kylie sa pinanggalingan ng boses. Sa may pintuan ay nakatayo si Trixie at matalim ang mga matang naka tingin sa 'ming dalawa ng pinsan.

I quickly release Kylie's hand.

"I-I was just asking A-ate Santy something, Trix."

Saglit na pinag lipat-lipat ni Trixie ang tingin sa amin ng kabadong si Kylie bago pagalit na sinita ang pinsan.

"I told you that we can do it. Halika na nga. Tawag na tayo ni Mommy," galit na ani to sa pinsan at saka walang lingon-likod na iniwan kami.

"S-sorry, Ate Santy," paumanhin ng dalagita at nag mamadaling hinabol si Trixie.

Kunot ang noong inihatid ko ng tingin ang dalawang pinsan ng asawa. Napansin kong may hawak na papel si Kylie. About saan kaya ang gusto nitong sabihin sa 'kin?

"Don't mind Trixie, Santy. She has this absurd crush on your husband."

"M-mama!?"

"Kids nowadays."

Nalingunan ko ang biyenan na iwinawasiwas ang kanang kamay sa ere habang nakangiting hinahalo ang apple filling sa malaking bandehado.

"Mama, ako na po," nagmamadaling lumapit ako sa island kitchen counter. Pilit kong kinuha dito ang spatula at ang bowl pero tinapik lang nito ang kamay ko.

My mother-in-law's the epitome of grace and elegance. The apron that was donned on her didn't mar her timeless beauty. Her black hair was pulled into a chignon and the blue diamond set that she's wearing matched her expensive silk ensemble.

"Ako na, hija. Ayos lang. Maupo ka d'yan at ituturo ko sa'yo ang technique para sumarap ito."

Wala 'kong nagawa kung 'di ang sumunod sa biyenang babae. Ilang saglit pa 'y panay ang bilin nito ng kung anong ingredients ang ilalagay at kung ilang minuto dapat na i-bake iyon.

"This is one of Seven's favorite dessert, Santy. You have to master this one. Don't forget the vanilla ice cream on top of it, okay?"

Napa angat ako ng tingin at sinalubong ang mga mata ng nanay ni Seven. I nod and gave her a soft smile.

"N-noted po, Mama."

"I've been dying to talk to you, hija," inilapag ng ginang ang bowl at tinawag ang isa sa mga kasambahay. Matapos nitong ibilin ang gagawin ay hinila ako palabas ng kusina ni Doña Laarni.

"Saan ho tayo pupunta?"

"I want to show you something," hila ang kanang braso ko'y sabi ng biyenan ko sa akin.

Tahimik na sumunod ako dito. Sa loob ng dalawang linggo kong pagtira sa bahay ng asawa'y never akong nagtangkang ikutin at inspeksyunin ang bawat kwarto niyon. Even though Chinnie's been pushing me to help her redecorate some of the rooms. Ayon na din kasi sa tauhan ni Seven, may go signal naman daw ng boss niya pero tumanggi pa rin ako.

Baka kasi makasira pa ako imbes na mapaganda ang ayos ng mga silid. Masyado ng malaki ang pagkaka utang ko sa asawa't sa pamilya nito, ayoko ng dagdagan.

We stopped in front of a large door frame. Dona Laarni grabbed the handle and opened it.

"Let's go, Santy," yakag nito sa 'kin.

Wala akong nagawa kung 'di ang magpatianod. Tahimik akong pumasok sa loob at nagulat nang makitang isa iyong music room.

May grand piano sa gitna ng malaking silid habang sa mga dingding ay naka sabit ang ilang paintings na kung hindi magagandang tanawin ay panay abstract.

Napansin ko din ang malaking harp na nasa bandang kaliwa habang nag kalat naman ang malilit na couches na iba't iba ang kulay. It's where the guests sit while enjoying the tea and the music, we have one of that in our house though this one's grander and way too big. The room screams luxury and class. It has dramatic lightings and the lovely paintings that surround the wall added a more artistic feel.

Bigla akong nakaramdam ng pagsisisi. Bakit ngayon lang ako nag punta dito?

"A-ang ganda ho ng room na 'to, Mama," manghang sabi ko't at tila nahihipnotismong lumapit sa grand piano. I'm not that musically inclined but I know how to play a piece or two.

My fingers ran slowly at the outer rim of the piano and when I lifted the lid, the words Steinway & Sons welcomed me. Wow! Sabagay di na ko magtataka kung may sampung piraso pang ganito kamahal na piano ang asawa sa loob ng bahay.

He's a bazillionaire.

"This was my son's fave place."

Nahinto sa ere ang kamay ko at natigil ang tangka kong pagpindot sa enharmonics. Nilingon ko ang biyenang babae at nakitang malungkot itong nakatingin sa isa sa mga picture frames na nakapatong sa side table malapit sa pwesto ng harp.

Noon ko lang napansin 'yon. I slowly walked towards her but I did a mental note to visit this room again. I'm shocked to find out that it's my husband who's in the photo. Well, younger version of him. Base on the uniform that he's wearing, I can tell that the photo was taken fourteen or thirteen years ago. Roughly when Seven was still in middle school.

Seven was sitting behind the piano and smiling while his hands were on the tiles. He's far from the moody and cruel man I know. He's relaxed and he seemed happy.

"He used to play when he was still a junior high student. Nagiging ibang tao ang asawa mo kapag tumutugtog," kumpirma ni Doña Laarni sa hinala ko. "Before...Seven will indulge all of us and p-play one classic in front of the family. But all it took was that one dreadful day."

"He doesn't play now," I said nonchalantly.

"Yes. He loathes it. He abandoned that side of him many years ago," puno ng lungkot na sang ayon sa 'kin ng katabi habang ang mga mata'y nananatiling nakapako sa mga frame. "He's a different man now, Santy. Your husband. Malayo sa sweet at malalahaning Siete ko."

I glanced at my right and met the penetrating gaze of my mother-in-law. I gulped trying to calm my churning stomach. I'm afraid I'm not following her point.

"Seven's a changed man not because he wants to but because he has to, hija. I know, Santy..kahit 'di mo sabihin sa 'kin na nahihirapan ka sa pakikisama sa anak ko," masuyo nitong kinuha ang kamay ko at pinisil iyon. "That you're walking on eggshells when he's around."

Natutulalang nakamasid lang ako sa kaharap.

"My son is not a hopeless case, Santy. Please be patient with him. He's arrogant for his own good but deep down he's a kind-hearted man. Marami pa kayong mga bagay na hindi alam tungkol sa isa't isa. There's no love in this marriage but who knows, baka bukas makalawa sumibol iyon. Hindi ba?" Masuyong hinaplos ng kanang kamay ng biyenan ko ang pisngi ko't ngumiti.

"M-mama, your son loathed me and this arrangement."

I saw her nod. Binitawan nito ang kamay ko. She reached for my right arm and gave me a reassuring pat on the shoulder.

" That's why I'm giving you one this pep talk. Seven will give you hell but we want this to work, right? Kakampi mo ako Santy. So be ready and fight. Give him what every man on this planet wants—heaven," Doña Laarni winked and stare down between my legs.

I turned into a giant tomato when I realized what she's suggesting. Holy!

"Mama!?"

She chuckled and give my shoulder a reassuring squeeze. Kita ang pagka aliw ng ginang sa reaksiyon ko. Bigla, nag iinit ang sulok ng mga mata ko kaya mabilis akong nag iwas ng tingin dito.

Bakit? Una, dahil tama ito. Seven was giving me hell and I don't know what to do. Second and the most important factor of all, for the first time in my miserable life I felt the genuine care and love of all, mother's love.

"Hey, Santy. Are you alright?"

"Ho?" Mabilis kong pinahid ang gilid ng mata ko't pilit na ngumiti sa ginang na alalang-alala sa 'kin. "I'm okay, Mama. Napuwing lang po ako."

Pinagmasdan ako nito ng ilang saglit bago muling seryosong nag salita.

"I don't mean to intrude especially in that department. Pro nagiging makatotohanan lang ako, hija. Men will always be men. Dalawang bagay lang ang laging nasa isip nila."

Lumalim ang gatla sa noo ko sa sinabi ng biyenan.

She raised her index finger, "First, s*x. Last, S.E.X."

Hindi ko alam kung saan ibabaling ang tingin pero aaminin kong lalong lumalim ang respeto ko sa kaharap. She's elegant but she knows when to be savage too.

"Mama..."

Doña Laarni shrugged her shoulder to my flabbergasted reaction. "I want to apologize for the recent ruckus your husband caused, Santy. Hindi na mauulit iyon."

Nakangiting tumango ako sa kaharap.

"Dahil kapag ginawa pa ulit ni Siete ang katarantaduhang ginawa niya noong nakaraan, mag hahalo ang balat sa tinalupan Santy. Mapupultulan ko talaga ng kumakalembang n'yang pag aari 'yang asawa mo."

Bigla akong natawa sa sinabi ng biyenan at nagulat man sa reaksiyon ko'y sinabayan din ako nito.

"You're husband is a fool to let you cry, Santy. 'Wag kang mag alala't mare-realize n'ya iyon. Sadyang tanga kung minsan ang mga lalake. Naturingang dalawa ang ulo," naiiling na komento nito na lalong nag palawak sa ngiti ko. "Trabaho nating mga babae ang ipaalam kung gaano sila kaswerte na sila ang pinili natin sa dinami-dami ng choices na meron tayo."

"It's not applicable o-on us, Mama."

She waved her hand dismissively to my remarks.

"Kahit na. Pareho lang 'yon. Basta, kapag may problema ka sa asawa mo, wag kang mag atubiling lumapit sa 'kin."

Tumango ako na ikina ngiti nito.

"Don't let him boss you around and walk over you. You have a sass in you, Santy. Bring it on the table and I swear my son will kiss the ground you'll step into."

Namumula ang mukhang napailing ako sa bilin ng biyenan. Ngayon alam ko na saan nag mana ng kakulitan si Onze.

"Naku malapit na silang matapos sa meeting nila. Tara na sa komedor," nag mamadaling lumakad ito palapit sa pinto pero bago pihitin ang seradura'y nilingon ako.

"One more thing and this will surely save your marriage, 100%. This worked on mine so it better be on yours too."

"Ano po 'yon?"

"If you want to win the war against your husband, don't argue with him... with your clothes on. Be naked as a baby and let him do the talking. Iyon ay kung makakapag salita siya."

"Mama!?"

Que horror!