Ang aking mga paa ay walang tiyaga mula nang bumaba sa eroplano. Naghihintay para sa isang taxi na walang mga palatandaan na darating.
Nakipag-ugnay ako kay Lexy mula pa noong una ngunit hindi siya makontak. Tulad ng inaasahan.
Kanina pa umaga, kung sa 10 ay masasabing umaga, para sa Lexy. Dapat ay siya ay katamaran sa paligid sa kanyang silid at pinatay ang kanyang cellphone.
Hindi ko makontak si Kiara, syempre.
Ang aking daliri ay muling naghahanap ng mga hilera ng mga pangalan sa aking listahan ng contact. Napilitan akong makipag-ugnay kay Xander ngunit walang sagot hanggang sa ika-4 na tawag. Hindi ko alam kung ano ang pakiramdam ni Xander na hindi kunin ang aking tawag.
Ang sungay ng kotse ay nasa likuran ko, ang tao sa likuran ng gulong ay pinipiga ang kanyang ulo sa akin sa buk
