Para kasing ang laki ng pinagbago ng itsura ni Myla. Ano ba yan. Umeeksena na naman ang pagiging chismosa ko. Nagyaya si Myla sa isang coffee shop dahil gusto niyang pag usapan ang problema nila.
—
“WHAT?.” -sabay naming sabi ni Astrid at sabay pa kaming napahigop sa frappuccino
“Huy ano ba kayo. hinaan ninyo nga ang boses nyo.” Myla.
“S-sorry pero nagulat lang kami.”
“Oh my God bea, ilang months?” -Astrid
“Two months. hindi talaga namin alam ni Jake kung pano to sasabihin kila mama” Hinawakan ni Jake ang kamay ni Myla dahil naiiyak na to.
“Hoy Jake, may balak ka bang panagutan yan?” -halatang may pagbabanta sa tono ng boses ni Astrid
“O-oo naman. ni isang segundo, hindi pumasok sa isip ko ang takbuhan ang anak ko ‘no.” -Jake
mukha namang nasatisfy si Astrid sa sagot ni Jak
