Umuwi na ang mga kaibigan ni Adam and we are left alone this house now. Tulog na si Eda sa crib niya and I sigh nang ma realize ko kung gaano na ka attach ang anak ko kay Adam. Nag aalala lang kasi ako na baka kapag umalis kami dito, hanap hanapin niya si Adam and I don’t want her heart to be broken in such a young age.
Gabi na at hindi pa rin bumababa si Adam kaya nagtaka naman ako dahil nakahanda na ang mga pagkain but he is still not here. Usually kasi, bumababa na siya kapag tapos na akong magluto.
Pumunta ako sa taas at kumatok sa kwarto niya but all I heard is a faint groan. Dahan dahan kong binuksan ang pinto and I saw Adam sleeping while groaning kaya lumapit ako sa kanya. “Adam,” I called him at hinigpitan niya ang yakap sa kanyang kumot sa katawan niya. I touch his forehead a
