Chapter 12
1308 Words
Aimee pov
"Ikaw ang Bunga, na Sumira sa Mga Plano ko! Isa ka sa Naging Dahilan Upang mas Manatili ang Iyong Ina sa Iyong Ama.Kayo nang Kapatid mo ang Dahilan.
Nagkataon lamang na Ikaw ang Kasama ng Mga Magulang mo, Swerte at Wala sa bansa ang Kuya mo.Mag Sasama-sama sana Kayo hanggang kamatayan!!"Isang Malakas na Halak-hak bago nito ako Hinablot.
Iyak lang ako nang iyak, kaya naman Isang Malakas na Sampal ang Aking nakuha.Naririnig ko ang Hiyaw ni Mommy at Daddy na "Tama na tama na Huwag ang Anak ko.Napaka Bata pa niya Para danasin niya ang Bagay na ito.!'
Halos hinde ako makagalaw nang Hampasin ako nang Kahoy sa Bandang paa nang Magtangka akong tumakas..Nakita ko kong paanong Pinag papalitan si Mommy ng iba't- Ibang Lalaki na dinadagan, Hiyaw si mommy ng Hiyaw.Gusto ko siyang Yakapin.Ngunit nakatali ako. Nang makita kong Sinasaktan naman si mommy at daddy ay hinde na ako makatingin sa Kanila.Nakapikit na lamang ang aking mga Mata.
"tama na! Tama na po! maawa po kayo sa Mommy at Daddy ko!! Ahhhhh!! Ang sakit!!!!!!!
Isang Malakas na yog-yog ang Gumising sa akin. Mabilis akong napabangon sa aking Kinahihigaan.Pinag Pasalamat ko na isa lamang iyong Panaginip.
Ngunit Parang Sariwang-sariwa sa aking Isipan ang Pang-yayaring iyon.
Hinde ko mawari ang aking Nararamdaman, Natatakot ako para sa aking Sarile, at sa tinatawag kong Magulang.At Nakakaramdam din ako hang awa.
Hinde ko napansin na Tumulo na pala ang Aking Luhang Muli.
Isang Mabining Pagpahid sa aking Pisnge, nang Mag-angat ako nang Tingin, nag-aalalang Muka ni Aisos, ang Aking nakita.
Agad ko itong Niyakap dahil nararamdaman ko pa ang Panginginig nang Aking katawan.
Sandali itong Hinde naka-galaw, Marahil ay Nabigla sa aking Pagyakap, ngunit kalaonan ay Hinimas-himas na din nito ang Aking Likod.
Hsstt! It's okey!--I mean Okey lang yan.Panaginip lang iyon.Ayos ka lang ba gusto mo bang Ikuha kita nang Tubig?" Tanong nito Habang Wala pa din Bumibitaw sa aming Dalawa.
Isang Tikhim ang Nagpalingon sa Amin, Nakita ko si Inay na Nakatingin sa Amin, habang Nakasandal sa Hamba ng Pinto.
" Pasinsya na Nay! Narinig ko siyang Humihiyaw, kaya Pinuntahan ko Kaagad.Nawala sa Isip ko Na Gisengin pa kayo!" Paliwanag ni Aisos, Sabay Bitaw sa pagkakayakap..
" Maayos kana ba Anak? wala iyon Aisos, Salamat At Pinuntahan mo siya, Mukang Napasarap ang Aking tulog.At Huli kona Narinig, Hinde na nga sana ako Lalabas, Dahil Hinde kona narinig Ang kanyang Hiyaw.
Baka kako ay Guni-guni ko lamang, Ngunit hinde ako nakatiis na Silipin siya.Mabuti ay Nagiseng ka.Teka at Ikukuha ko mona siya nang Tubig!' Mahabang Salaysay ni Inay.
Akma itong Tatalikod nang Awatin Ni Aisos.
" Ako na Nay! Ikaw na Mona ang Magbantay kay Aimee, Dahil nanginginig Pa rin siya.
Dito ka Mona ha Ikuha lamang Kita Nang Maiinum!" Hinde n nito Inintay ang Aking Sagot at Mabilis na itong Lumabas.
Kaya Agad na Lumapit si Inay at Umopo sa Papag na aking Higaan.
" Napanaginipan mo Nanaman ba ang Iyong Nakaraan Anak? Mabini nitong Hinaplos ang Aking Buhok! Tumango naman ako kaya Agad din ako Nitong Niyakap.
" Nay! Hinde ko, Makalimutan ang Bagay na Iyon.Hanggang Sa Pag tanda Kona siguro ay Dala-dala ko ang Bigat nang Kahapon.!" Isang Malalim na Buntong Hininga ang Pinakawalan nito.
" Malapit nang Matapos ang Lahat Anak! Kong Mangyari iyon, Makakamit na ninyo ang Hustisya.Makakasama mo na Ang totoo mong Pamilya. Magkakaron kana nang Katahikan, at Makaka pamuhay kana nang Normal!" Madamdamin nitong Wika!
" Nay! Paano kong Hinde kona Makita si Mommy at Daddy, Pati nadin Si Kua.? Tanong ko dito.
" Andito naman kami Nang Tatay mo, At sigurado akong Sa Ngayon ay Hinahanap ka nang Kua mo!" Soon Magkikita uli kayo at Mabubuo.!" Usal nito.
Nagpasalamat ako sa Panginoon, Na May nag -Aruga sa aking Pangalawang Magulang, Minahal, Binihisan at Pinakain nila ako. Ngunit may Isang Bumabagabag sa aking isipan..
" Nay!
"Hmmm!
" Bakit Alam nila Ginoong Aisos ang Aking Tunay na Pangalan!?" Tanong Ko dito, Sandali naman itong Natigilan, inaarok marahil kong Dapat Ba siyang Magsabi sa akin, Ngunit sa Bandang Huli ay Pinag Tapat din naman nito.
Hinde na ako nagulat na Dadating Ang Panahon na, May Maghahanap kina Nanay, Sila ang Kasama namin nang Araw na Mangyari ang Hinde kanais-nais. Kaya Ipinasya nilang Akuin ako Bilang Anak.
Marahil kaya Nila sinabi ang Totoo sa mga Ginoo, dahil may Kaugnayan Kami sa Kanila.At Hinde nga Ako nagkamali, Denitalye ni Inay ang Lahat.Doon ko nalaman, na ang Aisos na Malamit Mabanggit ni Ate Ganda ay Ang Aisos na Naririto sa aming Tahanan.
Anak! Siguro Linggo, Buwan Or Taon, Kailangan monang Lumantad sa Mga Tao.Lalong-lalo na sa May Gawa nito sa Pamilya mo.Hinde nyo Kailangang Habang Buhay na Magtago, Sila ang May Kasalanan, dapat na Sila ang Matakot at Hinde kayo!" Tama si Inay, Hinde habang Buhay ay Maitatago ko ang Aking Sarile Sa Katauhan nang Ibang Tao.Kailangan kong Harapin ang Pinag-mulan nang Lahat.
Handa na Ba Akong Maging Muling Si Kathirine Morino?!" Pipe kong usal.
----------------------------------------
Aisos Pov!
Nakagawa nang Ingay ang Pag Bagsak nang Basong Hawak ko, kaya naman mabilis na napalingon sa Pinto ang Mag-ina.
Lahat nang Dapat kong Marinig ay Narinig kona, Akala ko ay Totoong Wala talaga siyang Muwang Sa Mundo.Ngunit Way nya lang Pala iyon para magtago, Magtago sa Sakit nang Nakaraan, Sa Sugat na Hanggang Ngayon ay Hinde pa Nahihilom.
Sa Takot na Hanggang Ngayon ay Para pa ding Kabuting bigla na lamang Susulpot, Hinde siya masisi kong Pinili niyang Itago ang kanyang sarili sa kabundukan, walang Pangamba na Mabubuhay siya nang Matiwasay dito sa kabundukan.Ngunit hinde niya matatakasan ang Katutuhanang kailangan mag Bayad nang May sala.
Ang pinagtataka ko lamang Ay Bakit pati si Itay, Ay nagsinungaling sa amin na Walang maalala si Kathrine, na ngayon ay si Aimee.
" Wala kang Amnesia? Hinde totoong Nakalimutan mo ang lahat? Hinde totoong Wala kang Alam sa mga bagay-bagay? Hinde kona itatanong kong Bakit, nakikita naman sa mga Mata mo na Hinde kapa Handang Harapin ang Lahat.Ngunit hinde mo ito habang buhay na matatakasan, pagdating nang Panahon, kailangan mo itong Harapin.!" Puno nang pang Unawa kong Usal dito, Hinde ko kailangan magalit sa kanya, sa kanyang pagsisinungaling, Ginawa lamang niya ang alam niyang makakabuti para sa kanya.Hinde nya kaya ang laban na mag -isa, kaya Pinile nya mona ang Lumayo.
Mabilis na tumayo si Inay, samantalang si Aimee ay titig na titig sa akin. Isang Tapik sa Balikat, at Salitang Paumanhin ang Narinig ko galing kay Inay, bago ito tuloyang lumisan, at iwan kaming Dalawa ng Dalaga.
" Hinde kaba nagalit sa akin Aisos, sa iyong Natuklasan,?tanong nito, isang Tipid lamang na Iling ang Aking Sinagot, inintay na muli itong Magsalita.
" Naalala ko Ang lahat, - Ang Lahat -lahat, Sa Murang Edad ay Hinde na iyon natanggal sa aking Puso't -isipan, Araw -Araw kong Bit-bit ang Bigat sa aking Dib-dib.!" usal nito, agad ko itong Kinabig, isinandal ang Ulo nito sa aking Dib-dib at sinuklay-suklay ang kanyang item at mahabang Buhok.. Hinde ko mawari, ang Aking Sarile na Mas Lubos akong Nasasaktan, Sa Nakikita kong Lungkot sa kanyang mga Mata.
" Huwag mona, Monang Isipin ang Bagay na iyan, Sa ngayon ay Kailangan mo Monang Tulongan Gumaling sa sakit ang Iyong Sarili, Hinde ka nag-iisa sa laban, hahanapin natin ang mga Magulang mo at Magulang ko.Isa pa anjan ang kua Joseph mo.Simula umpisa Hinde ka niya Nagawang Kalimutan!" Mabilis itong Napahiwalay sa 'kin, Hinde siguro siya makapaniwala na ang kapatid niyang naiwan ay Asa kanyang Tabi na lang, Katulad ni Joseph na Ilang Araw ding Dinibdib ang Nalaman.
" Talaga si Kua Joseph ang Kua ko?? Kaya ba Kua na ang Pinapatawag niya sa akin?? kita ko sa mga mata nito ang Saya, lalo na nang Marahan akong Tumango.Sa Isang Magandang Balita, muli kong Nakita ang Babaeng Inosenteng Aking Hinangaan, Ang Aimeeng Hinde mo kakikitaan na May Matindeng Pinag Daanan.
- Writer
