“HI! LUNCH time na. Kaya nandito na ako!” malapad ang ngiting bati ni Missy nang lumapit ito sa mesa ni Dana.
“Sige, kain na tayo,” sambit naman ni Dana. Hinila niya ang drawer sa kanyang mesa at inilabas ang kanyang bag.
“O, anong problema? Bakit nakatunganga ka pa diyan?” untag ni Missy nang mailapag nito sa mesa ang dalang baon.
“Patay!” Napatakip bigla si Dana ng kanyang bibig.
“Huh? Sinong patay?” kunot-noong usisa ni Missy.
“Patay ako ngayon! Wala nga pala akong nadala na baon,” nagkakamot ang ulong wika ni Dana.
“Ano? Hindi ka nagbaon? Eh, anong kakainin mo ngayon?”
Napabuga ng hangin si Dana. “Nagmamadali kasi ako kanina. Kaya nawala sa isip ko iyong baon na kailangan kong dalhin.”
“Paano ngayon ‘yan? Anong kakainin mo? Gusto mo bang maki-share sa pagkain ko?” Binuksan ni
