Hindi malaman ni Carmela kung bakit diretso sa sentro ng pagkal*laki ng makakasalubong ang kanyang mga mata. Nagpapasalamat pa siya at itinalukbong niya ang kanyang towel sa ulo kaya naman hindi siya mahahalata sa k*many*kan na iniisip. Ipinilig niya ang ulo pero talagang wala. Hindi niya makontrol ang mata. Halos lumuwa pa nga ang mata niya sa pagtingin sa ilalim ng puson nito. Ewan niya pero pakiramdam niya ay nakatayo ang mga iyon. Dapat ay umatras na siya dahil sa palapit na nang palapit sila sa isa't isa pero sa halip ay sumusulong siya papunta rito.
Hanggang maging gadangkal na lamang ang pagitan nila. Kapwa biglang huminto ang oras at pag-inog ng mundo nila.. Parehong kumakabog ang puso. Hanggang sa isang iglap ay tila nagkaroon ng magneto ang katawan ng bawat isa. Awtomatikong nag
