"Pa.." mahinang usal ni Luther. My heart beats so fast while staring at the man who's looking at us with cold and stoic expression. Somehow, nakita ko sa mga mata ng papa ni Luther ang madalas na expresyon ni Simon. Being cold.. arrogant.. and proud. "Why are you late?" Malamig at seryosong sagot ng papa niya kaya napalunok ako. Luther's expression was still the same. Walang halong kaba o ano man. Humigpit lang ng bahagya ang hawak niya sa kamay ko. "I fetch my girl, pa.. and the traffic was terrible." Malamig na sagot ni Luther. Kumunot ang noo ng papa ni Luther at binalewala ang sagot niya. Humataw lalo ang kaba ko ng bumaling siya sa akin ng malamig ang mga mata. I swallowed hard when he looked at my hand na halos ayaw bitiwan ni Luther. "You are?" Tanong niya sa akin. Walang baka
