"Save me, be my Queen.."
Ilang minuto akong nakatingin sa kanya. Tinatanya kung totoo ba ang sinasabi niya o nagbibiro lang. Tinagilid niya ang ulo niya na parang bang desperado na sagutin ko ang tanong niya. What am I going to say? Eh nabigla ako!
"Are you joking me or you want something from me?" Instead answering his ridiculous statement ay binalikan ko siya ng tanong. This way, mas safe.. walang assumption or so whatever.
Huminga ng malalim si Luther na tila ba nabunutan ng tinik. I don't know but I felt dissapointed. Sabi na eh-- it's either nagbibiro siya or may kailangan siya.
"You so know me," ngumisi siya. Tumaas ang kilay ko habang nakatingin sa kanya. Pinagtatakpan ang matinding pagkadismaya. Pero.. may parte sa puso ko ang kumirot... ang umasa..
Umiling ako ng bahagya a
