My Abusive Lover

Chapter 18

Nasa dalampasigan si Akiesha, nilalanghap nya ang sariwang hangin na nagmumula sa kaiyahan ng karagatan. Medyo maalon ngayon, at medyo makulimlim pa nga, maya-maya lang ay tyak syang mag babadya na itong umulan. Hinapit nya ang suot na cardigans, medyo lumamig ang ihip ng hangin. Nilaro-laro nya ang mga munting along humahampas sa kanyang mga paa. Maya-maya naman ang hawi nya sa buhok na tumatakip sa Maganda Nyang mukha, humarap sya sa dagat, tanaw na tanaw nya ang papalubog na araw, kay ganda ng kulay nito kahit may pagkulimlim ang kalangitan. Napapikit sya upang namnamin at mapakinggan ang malamyos na tunog ng karagatan.

“Ahheerrmmm!” aning isang tinig.

Napalingon si Akiesha sa pinagmulan ng tinig, napamulagat sya sa kanyang Nakita. Totoo ba itong nakikita nya sa tabi nya? Si Ethan? Nakakunot ang nuong nakatuon dito.

“H…h..hii! Kamusta?” ani Ethan na di mawari kung ngingiti o e seryoso ang mukha.

“Paanong? Anong…anong ginagawa mo dito?” gulat na ika ni Akiesha na naka kunot ang nuo.

“I got my ways to find you at long last!” naka ngiti nang saad ni Ethan.

“Find? Ohhh, really?” nakataas ang kilay na saad ni Akiesha. At nakapinta ang tila nag uumpisa nang magalit ang pagmumukha nito. “I can’t believe you had the audacity to show up here, and confront me as if we’re that close? as if nothing happened at all?” dugtong ni Akiesha na nakataas ang kilay at humarap ng tuloyan sa binata.

“I didn’t expect to run into you this early, but I was so happy that we did! Akiesha, I know its too much to ask, but can we talk?” saad ni Ethan na this time kabado na. di nya alam kung bat parang dinadaga sya ngayon kaharap na nya ang dalaga.

May pagkakataon na syang masilayan na ito sa natural na anyo, simple lang ito sa ayos ngayon di gaya nong Nakita nya sa kasal ng kaibigan, oo napakaganda pa din nito kahit sa kasimplehang anyo. Lalo nga itong gumaganda sa paglipas ng panahon, Nawala lang dito ang inosenting pagmumukha nito nong una Nyang makilala. Napalitan naman ito ng ibang aura. Aurang alam Nyang may kinalaman sya sa pagbabagong ito. and this time eager syang bagohin ang lahat, susubokan nyang maitama ang maling mga nagawa.

“Talk? You want to talk with me? For what? After what you did? Do you think I want to talk with you? Pagkatapos ng mga pinagdaanan ko? Sa tingen mo gugustohin kitang makaharap at makausap pang muli?” mariing saad na sabi ni Akiesha. Nang umpisa nang manggagalaiti ang mga bagang nya. “I don’t want to hear a single word from you! Kaya pwede ba umalis ka na? bumalik ka na sa kung saan ka nararapat! Wala kang puwang sa lugar namin! Kaya umalis ka na!” tiimbagang na dugtong ng dalaga.

Ethan takes a step closer, trying to calm the situation na akala nya ay kakayanin nya.

“Please, just hear me out! I know I made a mistake, but I want to make things right this time.” Ani Ethan na nagsusumamo.

“Ohhhh….gusto mong itama ang nagawa mong pagkakamali ngayon? Ngayon pa ba? Ngayon mo lang naiisip yan ha? Do you think it’s too late for that, don’t you think?” nag liliyab sa galit ang mga matang ika ni Akiesha. “Bakit? Kilan mo pa nalaman o nadiskubre yang pagkakamali mo? Kung kilan kaya ko nang harapin ka at ipamukha sayo ang paging wala mong kwenta?” dugtong pa nya.

Bumuntong hininga ng malalim si Ethan, trying to find the right words na di maka trigger sa nag uumpisang galit ni Akiesha.

“Akiesha, I know I hurt you, and there’s nothing more painful that what you’ve been through, and I’m truly sorry what I’ve did! I never meant for things to end the way they did. Kaya nga andito ako, o noon pa man. Hinahanap na kita, kayo ng anak natin! To make amends of the things that I’ve done and all the pain that I cause!” senserong ika ni Ethan sa dalaga.

“Sorry? Sorry lang? sa tingen mo ganon lang kadali yon? Ganon lang kadaling kalimutan ang lahat? Na sa isang pitik lang ng dalire ay pwede ko nang tanggapin ang pag sosorry mo, ganon ba? You think by showing your self here could amend everthing you did ha Ethan? Your apologies mean nothing to me, you broke me hard, you turn me into pieces that I thought I can bare!” mapait na ika ni Akiesha sa kaharap.

“Naiintindihan kita, I can’t undo the past, but I want you to know that I’ve changed for the better, hinde na ako ang Ethan na nakilala mo noon. At sana, sana bigyan mo pa ako ng isa pang pagkakataong ipakita at ipadama sa inyo ito. I’ve learned from my mistakes, I really do! Para na din akong pinatay nong pinakawalan kita Akiesha!” malumanay na saad ni Ethan na may pagsusumamo.

“And how am I supposed to believe you? Ngayon pa bang hinde na kita kailangan? Ngayon pa bang kaya ko nang harapin ang lahat? Ngayon pa bang maayos na ang buhay ko? You had every chance to change when were together Ethan, but you didn’t. kasi ang yabang mo. Napaka hayop mo! Nakaya mo kong paikutin at naging tanga nang dahil sa punyetang pagmamahal sayo!” galit na saad ni Akiesha. Nag aapoy na ang mga mata nito sa galit, sinalubong nya ng nag pupuyos na galit ang paglapit na yon ng binata.

Ethan takes a step back to acknowledge Akiesha’s pain nang ipaalala sa kanya lahat ng nagawa nya dito.

“You’re right! I should have been better to you Akiesha; I deeply regret the pain I caused you. But I spent a lot of time reflecting on my actions, and I’ve grown as a person now, alam kong mahirap mong paniwalaan ang lahat ng sinasabe ko, bigyan mo lang ako ng sapat na panahong mapatunayan ang lahat ng ito sayo at sa anak natin.” Maypagsisising mababanaagan sa boses ni Ethan na turan nito.

“It’s too late Ethan, I’ve moved on from you and from those pain! Nalagpasan ko nang lahat, at Ayuko nang maranasan ng anak ko ang nararanasan ko. Mas masasaktan ako kung hahayaan kitang pati anak ko ay makakaranas ng pinagdaanan ko. Ikakamatay ko yon Ethan! Masaya na ako, I found my peace and happiness without you!” matatag na saad ni Akiesha mababanaagan dito ang katatagan sa mga binitawang salita.

Mix emotion ang naramdaman ni Ethan sa pagkakataong iyon, di nya matanggap na tinutuldokan na ni Akiesha ang pakikipag-ayos nya dito. Pero sa luob-luob nya, hinde sya susuko, aamuin pa din nya ito.

“I hope one day you find the peace you’ll found the peace the way I did! And for now? I need to walk away, and leave everything from my past! Sana lang respetohin mo desisyon ko!” walang gatol na paliwanag ni Akiesha. Habang humarap muli sa dalampasigan.

They both stand in silence, the crashing waves providing a backdrop to their emotions. After long of silence, Akiesha turns and starts walking away, leaving Ethan standing there with awe.

Sinundan ng tingen ni Ethan ang papalayong si Akiesha, ngayon nya naramdaman ang tunay na sakit na noon man ay di nya halos naramdman. Mas masakit pala kung harap-harapan nang sabihen sayo ng taong minahal mo na mula nang ito’y mawala. Malaking panghihinayang at pighati ang nararamdaman ni Ethan sa mga panahong sanay naging mas Mabuti sya dito.

Tumalikod sya para ikubli ang pagpatak ng unti-unti ng luha nya sa mga mata. Sumisinghap sya ng hangin upang punuin sa dibdib at mailabas ang sama ng nararamdaman. Muli Nyang binalingan ang papalayong dalaga

“I’m truly sorry Akiesha! And still hoping that there will always be me and us!” taimtim na bulong ni Ethan.

Ethan still watches Akiesha disappear into the distance, the weight of his past actions heavy in his shoulders, at yon ang kailangan Nyang pagbabayaran habang buhay, pero hinde pa din sya susuko! Gagawin pa din nya ang lahat hanggang matanggap syang muli ng mag-ina nya.

“Good lord! Please help me! Give me more strength and more patience na makakayanan ko ang lahat. Don’t let me loose my hope!” impit na dasal ni Ethan na nakapikit ang mga mata habang naka harap sa dagat.

Sa ganong posisyon sya ng may marinig syang nag sasalita sa tagiliran nya.

“Ang pagpakukumba at pag-amin sa mga kasalanang nagawa ay isang malaking hakbang patungo sa pagpatawad at pagbabago. Hinde man sa ngayon balang araw ay makikita din nya ang iyong pagbabago. Subukan mong ipakita sa kanya na nagbabago ka at handang magsimulang muli, One step at a time hijo!” aning ginoo sabay tunga ng alak na tangan nito sa kamay.

Isang pilit na ngiti ang ginawad ni Ethan dito. Inalok pa sya nito nang tangang alak. Iminuwestra nya ang kamay bilang pagtanggi sa marespetong paraan, at muling ibinaling ang tingen sa malawak na karagatan.

“Fate plays tricks in so many ways! Kaya nasa sa atin kung paano natin ito e handle at isaayos. Past serves as a lesson to be learned not to tortured one’s self.” Dugtong nito na tila may pait sa mga salitang binibitawan. “Pasensya ka na hijo if naging pakialamero ako sa inyo, Nakita ko kasi kayo at alam kong may hinde Magandang nakaraan ang lumukob sa inyong dalawa. Nababasa ko sa mga kilos at galaw nyo. And it reminds of myself!” dugtong nito na kabanaagan ng pait at sakit ang pagmumukha nito.

Napalingon muli dito si Ethan.

“Kung makukuha lang natin ang mga kasagutan sa malawak na karagatan, malamang nilangoy ko na ito at inaakap lahat ng posibleng sagot at paraan.!” Anito sa pabirong paraan. “But life is not giving us the right directions and solutions, ni hinde nga tayo nito bibigyan ng pagkakataon minsan, kasi nga its up to us to find and make the right decision.” Dugtong pa nito.

Napatango lang si Ethan sa sinabe ng matandang lalaki. Napabuntonghinga na din sya at ramdam din Nyang may pinag dadaanan din itong tulad nya.

“Make some amendment and be at peace, hanggat may panahon ka pa! huwag mo kong gayahin, na huli na para bumawi sa lahat ng pagkukulang at pagkakamali kong nagawa!” aning matandang lalaki na bumaling ng tingen kay Ethan.

Muling nilingon ito ni Ethan. Na tila nag tataka.

“She just died one week ago! And I can’t amend the mistakes that I’ve done! Hinde na nya ako maririnig pa, o makikita ang pagsisising gagawin ko. wala nang saysay ang lahat ng gagawin ko, dahil kahit kilan ay di na nya ito malalaman o makikita man lang” Palatak ng ginoo na masisilayan na ang mga luha sa mga mata habang nakatingen sa malawak na dagat.

Napaawang ang bibig ni Ethan sa narinig. Di nya alam kung aaluin nya, aakapin o ano ba ang dapat Nyang gawin dito. Napatingen nalang syang muli sa malawak na dagat.

"I'm so sorry to hear that!" mahinang saad ni Ethan.

“Don’t make your mistake as a punishment, make it as a stepping stone to amends and be man enough to stand for the better. Kung mahal mo? Ipaglaban mo! Quitting is for weaklings” aning matandang lalaki, sabay tapik sa balikat ni Ethan at tumalikod na pabalik sa pinagmulan nito.

Napalingon muli si Ethan sa matandang lalaki na papalayo na sa kanya, tumutunga pa din ito ng alak sa bote. Tumango-tango sya bilang sang-ayon sa huling sinasabe nito. magsisikap syang muli. ipapakita nya sa mag-ina nya ang pagpupursige nya. gagawin nya ito sa paraang alam nyang tama. hinde nya mamadaliing patawarin sya agad. alam nyang hinde ganon ka dali pero kakayanin nya ang lahat para sa kanila.

Napasinghap si Ethan ng dumampi sa pisnge nya ang malamig na ihip ng hangin, tila ba nag sasabi itong tama ang iniisip nya, ang hinde pagsuko kahit mahihirapan man ito.