-Ang buhay ng tao ay hiram lang natin sa Diyos hindi natin alam kung kailan niya ito babawin kaya dapat lagi tayong handa.-
Habang papasok si Kylie sa operating room ay nasa tabi niya lang ang binata at nakahawak sa kamay. Pero pinatigil muna ni Kylie ang kanyang stretcher at tiningnan si Stephen.
Kinuha niya ang singsing sa kamay niya at binigay niya iyon sa binata at ngumiti.
"Hindi pwede to sa loob. Kaya sayo na muna. Ingatan mo yan ha dahil babalikan at kukunin ko niyan.At isusuot mo uliy yan sa akin." Nakangiti niyang sabi sa binata.
Hindi na mapigilan ni Stephen ang kanyang emosyon kaya tuluyan nang tumulo ang mga luha niya.
"I wi-will. I will keep it. So please Kylie go back soon ok? I will wait for you." Umiiyak niyang sabi sa dalaga at hinalikan niya ito ng ngiti.
Si
