Acutus' POV
"Acutus..."
Nagmulat ako ng mga mata nang marinig ang malambing na boses niya ngunit isang panaginip lang pala ang lahat. Wala siya ngayon sa tabi ko. Balik sa normal, nakahiga ako ngayon sa kama puno ng benda ang katawan mula sa natamo kong mga sugat sa aking huling laban. Pinilit kong bumangon dahil pakiramdam ko ay hindi ako tatagal nang nakahiga lang.
"Sakto at gising ka na." Sakto naman din ang pagpasok ni Pecunia.
"Si Nitidus, nakita ko siya,” sabi ko habang pilit na sinasariwa ang nagdaang laban ko. “Kailangan ko na umalis, Pecunia." Tuluyan na akong bumangon at nagsuot ng damit. Isang kulay abong may mahabang manggas, makapal at mahabang tangway ang suot kong pang-itaas at maong na patalong kulay itim naman ang suot kong pang-ibaba. Kinuha ko ang aking bari
