Kinabukasan ay nauna akong magising kaysa kay Maxim. Agad akong lumingon sa aking tabi at nadatnan ko siya sa sofa bed gilid, tahimik at mahimbing pang natutulog.
Napangiti na lang ako nang maalala ko kung ano pa’ng nangyari kagabi bago kami matulog.
“Let’s sleep? Go to bed and I’ll go... there,” aniya sabay turo doon sa sofa bed. Tumaas ang kilay ko.
Lumingon ako sa kama saka siya muling tiningnan. Sabi ko, “Why not on bed? We can share.”
“No,” mabilis niyang sagot sabay iling. “If I sleep beside you, you’re too close to me. I won’t be able to sleep.”
Nanliit ang mga mata ko sa kaniyang sinabi at kung ano ang kaniyang hitsura ngayon. Para siyang balisa na nahihiya.
“What di you mean? The bed is too big for me. I’m sure we can share—”
“Look, Calli. If we’re on bed, I bet I couldn’t
